Essentiële toegankelijkheidsinformatie voor Londen

999: het Britse noodnummer. Bel 999 bij levensbedreigend letsel, ernstig letsel, brand of een misdrijf dat gaande is. De telefonist vraagt welke hulpdienst u nodig hebt (politie, ambulance, brandweer, kustwacht) en verbindt u door. Gesprekken zijn gratis vanaf elke telefoon, ook vanaf vergrendelde mobiele telefoons.

111: de niet-spoedlijn van de NHS. Bel 111 voor medische hulp die dringend is, maar niet levensbedreigend, zoals een plotselinge verslechtering van een chronische aandoening, een verontrustend symptoom waarvoor advies op dezelfde dag nodig is, een vraag over medicatie of een verwijzing naar een huisarts buiten kantooruren. Gesprekken zijn gratis. De online dienst 111 op 111.nhs.uk doet dezelfde triage in een browser.

112: het Europese noodnummer. Gesprekken naar 112 in het VK komen uit bij dezelfde 999-telefonist. Als u uit de EU komt en uit gewoonte 112 belt, bereikt u dezelfde noodhulpdienst.

0343 222 1234: de TfL-hulplijn. Gebruik deze voor het boeken van reisondersteuning, het melden van een kapotte lift, klachten over een chauffeur, vragen over gevonden voorwerpen en toegankelijkheidsvragen over een specifieke reis. De lijn is 24 uur per dag open.

De receptie of conciërge van een hotel kan namens u een van deze nummers bellen als uw telefoon leeg is of als u het gesprek in het Engels niet aankunt. De meeste hotels in het centrum van Londen hebben meertalig personeel en vertalen indien nodig voor de telefonist.

Ziekenhuizen in het centrum van Londen met een afdeling spoedeisende hulp (A&E): St Thomas' Hospital (Westminster Bridge Road, ten zuiden van de rivier tegenover Big Ben), University College Hospital (Euston Road, bij Warren Street), King's College Hospital (Denmark Hill, zuidelijk Londen), the Royal London Hospital (Whitechapel, oostelijk Londen), Chelsea and Westminster Hospital (Fulham Road, zuidwest), Royal Free Hospital (Hampstead, noord) en St Mary's Hospital (Paddington, west). Het zijn allemaal NHS-ziekenhuizen. Zorg is gratis voor inwoners van het VK en voor bezoekers uit de EU/EER/Zwitserland met een geldige GHIC of EHIC.

Als u van buiten de EU/EER komt en een reisverzekering hebt, is behandeling op de A&E in het VK gratis op het moment van zorg, maar de NHS brengt u later kosten in rekening voor opname, een operatie of niet-spoedeisende behandeling. De rekening gaat naar uw verzekeraar als u het polisnummer opgeeft. Betaal de rekening volledig als u geen dekking hebt. De NHS is een publieke instantie, geen liefdadigheidsinstelling. Spoedzorg is de enige dienst die voor niet-inwoners overal gratis is.

Inloopcentra en urgent treatment centres behandelen niet-levensbedreigende problemen sneller dan A&E. De grote centrale inloopcentra zijn het Walk-in Centre bij Charing Cross Hospital, het Soho Square Urgent Care Centre, het Paddington Green Walk-in Centre en het Edgware Road Walk-in Centre. Ze zijn de meeste avonden en in het weekend open. Een afspraak is niet nodig. De wachttijd is bij de meeste niet-spoedgevallen korter dan bij A&E.

Apotheken (chemists in oud Engels) helpen bij kleine gezondheidsproblemen in heel centraal Londen. Boots is de grootste keten. Superdrug, Lloyds Pharmacy en zelfstandige apotheken komen ook vaak voor. De meeste zijn dagelijks open van 09:00 tot 22:00, met enkele 24-uursfilialen (de Boots bij Piccadilly Circus en de Zafash-apotheek op Old Brompton Road in South Kensington). Apothekers kunnen advies geven over lichte klachten en sommige medicijnen zonder recept verstrekken.

Soepel en betrouwbaar voor rolstoelvervoer: King's Cross / Coal Drops Yard (nieuw trottoir, vlakke overgangen, verlaagde stoepranden bij elke oversteek), de South Bank van Westminster tot Tower Bridge (doorlopend geplaveid pad, geen kasseien), Canary Wharf en de Docklands (nieuwe verharding, overal gelijkvloerse instap), Westfield London en Stratford (overdekte winkelcentra, gladde oppervlakken), Battersea Power Station (nieuwe ontwikkeling, vlakke bestrating), de Royal Parks (Hyde Park, Regent's Park, St James's Park, Kensington Gardens) (brede verharde paden, meestal vlak, verlaagde stoepranden bij parkuitsgangen).

Meestal soepel met af en toe problemen: Oxford Street en Regent Street (bestraat trottoir, op oudere stukken enkele oneffen granieten kasseien, verlaagde stoepranden bij elk kruispunt), Knightsbridge en Sloane Street (bestraat met enkele grote stenen oppervlakken, vlakke overgangen), Victoria en Pimlico (bestraat trottoir, verlaagde stoepranden), Marylebone (bestraat, enkele smalle stukken bij oudere gebouwen).

Oneffen of lastig: Covent Garden Piazza (granieten kasseien op het centrale plein, gladder langs de rand), Soho (smalle trottoirs met af en toe kasseien en oudere bestrating), de straten van de City of London (straatbreedtes uit de Romeinse tijd, smalle trottoirs, vaak kasseien bij kruispunten), het Bank-knooppunt (meerdere wegoversteken, steile hellingen bij sommige voetgangerseilanden), oud Westminster rond Parliament Square (gebroken kasseien bij de wegoversteken, druk voetgangersverkeer), de Tower Hill-subway (oneffen vloer en hellingen), Whitechapel en de oudere East End (smalle trottoirs, onderbroken verlaagde stoepranden).

Vermijd waar mogelijk: geplaveide voetgangersstraten in gebieden zoals de achterstraatjes van Bermondsey en delen van Spitalfields, de oudere Romeinse resten onder de gebouwen van de City (op sommige plekken in de open lucht bij musea, maar het oppervlak is stof en puin), de steilere delen van Hampstead Heath en Primrose Hill (hellingen die de meeste handbewogen rolstoelen zonder begeleider niet aankunnen).

Het weer in Londen is het hele jaar onvoorspelbaar. De zomer ligt gemiddeld tussen 18 en 24 Celsius met regelmatige buien. De winter ligt gemiddeld tussen 4 en 9 Celsius met af en toe nachtvorst. Regen is in elke maand mogelijk. Koude weken in januari en februari brengen in het centrum van Londen meestal geen sneeuw, maar de trottoirs kunnen in de vroege ochtend glad zijn.

Neem een opvouwbare waterdichte laag mee, bij voorkeur een jas met capuchon die zittend over het hoofd van een rolstoelgebruiker past, warme handschoenen voor winterochtenden, een zonnebril voor de zomer (de witte lucht weerkaatst licht) en een kleine paraplu die in de rolstoeltas past. Een fleece met neutrale dikte voor de wisselvallige tussenseizoenen (maart, april, oktober, november) is in de meeste maanden de meest gebruikte laag.

Inpaklijst specifiek voor rolstoelen: een Britse Type G-reisadapter voor elke lader zonder Britse stekker (kleine exemplaren kosten GBP 8 tot GBP 15 bij centrale apotheken en elektronicazaken als u er een vergeet), reservebatterijen voor de joystick als uw rolstoel die gebruikt, een eenvoudige reparatieset voor lekke banden als u op luchtbanden rijdt, enkele kabelbinders en gaffer tape voor noodreparaties aan voetsteunen of armsteunen, een kaartje met uw thuisadres, uw noodcontact, uw reisverzekeringsnummer en de contactgegevens van uw rolstoelservicetechnicus.

Draag laagjes. Binnenlocaties zijn in de winter meestal goed verwarmd en in de zomer goed gekoeld. De Tube is in de zomer heet, de Central, Bakerloo, Piccadilly en Victoria line hebben geen airconditioning. Gebruik een ventilator of een fles koud water voor langere ritten door de stad.

Als uw rolstoel tijdens vervoer beschadigd raakt, bijvoorbeeld bij een vlucht, trein of busreis, meld de schade dan direct bij de vervoerder en leg alles vast met foto’s. De vervoerder is aansprakelijk voor transportschade volgens de vervoersregels. Verlaat de luchthaven of het station niet voordat u een schriftelijk incidentrapport hebt. Voor luchtvervoer vereist EC Reg 1107/2006, nog steeds van kracht als Britse wet, dat de luchtvaartmaatschappij beschadigde mobiliteitshulpmiddelen kosteloos herstelt of vervangt.

Als uw rolstoel tijdens de reis defect raakt en u dringend reparatie nodig hebt, bieden de centrale Londense mobiliteitszaken (Stannah Mobility, Better Mobility, Pro Rider) vaak dezelfde dag service voor veelvoorkomende reparaties, zoals een lekke band, batterijwissel of joystickstoring. Bel vooraf. Specialistische onderdelen, zoals aangepaste rugleuningen, besturingsmodules en aandrijfmotoren, moeten meestal meerdere dagen worden besteld bij de fabrikant. De huuroptie, zie de pagina over verhuur van mobiliteitshulpmiddelen, is dan de overbrugging.

Als uw rolstoel wordt gestolen, doe dan aangifte bij de politie via 101 (niet-spoedlijn van de politie) voor een referentienummer van de zaak, en bel dezelfde dag nog uw reisverzekeraar. De meeste reisverzekeringen dekken rolstoel­diefstal als onderdeel van dekking voor persoonlijke bezittingen, tot een polislimiet. Controleer die limiet vóór vertrek.

Als uw reisgenoot niet kan duwen of assisteren, kan de TfL Travel Mentoring-service u koppelen aan een gratis TfL-mentor voor een of meer reizen. Koppelingen op dezelfde dag of de volgende dag zijn afhankelijk van beschikbaarheid.

Een identiteitsbewijs met foto, een paspoort voor niet-inwoners van het VK. Het VK heeft geen nationale identiteitskaartregeling. Uw paspoort is de universele identificatie bij hotels, loketten, leeftijdsgebonden locaties en op elk moment dat een medewerker om een identiteitsbewijs vraagt.

Bewijs van handicap voor de kortingsregelingen die u wilt gebruiken. Voor toeristen zijn de belangrijkste bewijzen de Access Card (Nimbus Disability, GBP 15 voor drie jaar, met op de achterkant geprinte symbolen voor toegangsbehoeften, de aanvraag accepteert ondersteunend bewijs zoals een doktersverklaring of een buitenlandse handicapkaart) en uw nationale handicapdocument (de Duitse Schwerbehindertenausweis, de Franse CMI, het Japanse disability handbook, een handicapcertificaat van een EU-lidstaat, een Amerikaanse disabled-parking placard of gelijkwaardig). Beide worden bij de meeste grote betaalde attracties in Londen geaccepteerd voor het ticket voor bezoekers met een handicap en de gratis begeleiderskaart. De CEA Card (bioscopen), Disabled Persons Railcard, Blue Badge en Freedom Pass zijn gebaseerd op Britse uitkeringen voor mensen met een handicap en zijn voor bezoekers zelden de moeite waard. Neem originele documenten mee. Kopieën worden op veel locaties geaccepteerd, maar het origineel is de norm.

De UK Global Health Insurance Card (GHIC) als u inwoner bent van de EU/EER/Zwitserland (vraag deze gratis aan via de NHS-website vóór vertrek). Een certificaat van uw reisverzekering of een geprinte samenvatting van uw polisnummer en de 24-uurs noodlijn van de verzekeraar. Een recente afdruk van uw recept voor alle medicatie die u meeneemt, met de chemische naam (niet alleen het merk) en de dosering. Dit bespaart tijd als u een nieuw recept nodig hebt bij een Britse apotheek.

Een klein geprint kaartje met uw thuisadres, uw noodcontact, uw bloedgroep (indien bekend), eventuele allergieën, het model en serienummer van uw rolstoel en de contactgegevens van uw rolstoelservicetechnicus. Bewaar één exemplaar in uw portemonnee en één in de rolstoeltas.

De Equality Act 2010 is de wet die de toegankelijkheidsplichten in het hele VK samenbrengt. De wet verbiedt directe discriminatie, indirecte discriminatie en discriminatie die voortvloeit uit een handicap. Ook legt zij dienstverleners, zoals winkels, restaurants, hotels, attracties, vervoerders en werkgevers, de plicht op om redelijke aanpassingen te doen. Artikel 20 van de wet definieert die plicht als drie vereisten: een praktijk aanpassen die mensen met een handicap benadeelt, hulpmiddelen bieden en fysieke aanpassingen doen waar dat redelijk is.

In de praktijk betekent redelijke aanpassing bijvoorbeeld een draagbare oprijplaat voor een enkele trede bij de ingang van een restaurant, een braillemenu of grootlettermenu in een café, een aangewezen parkeerplaats voor rolstoeltoegankelijke voertuigen op een parkeerterrein, een brandalarm met flitslicht voor een dove gast in een hotel, een toegankelijke route naar de lift in een museum of een rolstoeltoegankelijke zitplaats in een theater. De kracht van de wet is dat de plicht voor alle aanbieders geldt, ongeacht grootte, waarbij redelijkheid wordt beoordeeld naar de omstandigheden.

Als u discriminatie ervaart, bijvoorbeeld een zwarte taxichauffeur die weigert de oprijplaat uit te klappen, een restaurant dat weigert een rolstoelgebruiker te plaatsen, een locatie die extra kosten rekent voor een rolstoeltoegankelijke zitplaats of een medewerker die weigert een aanpassing te doen, leg dan het incident vast met datum, tijd, locatie, naam van het personeel en wat er is gezegd. Dien een klacht in bij de klantenservice van de locatie. Escaleer naar de Equality and Human Rights Commission als het antwoord onvoldoende is. Aanhoudende of ernstige overtredingen kunnen tot handhaving leiden.

De Equality Act 2010 dekt ook indirecte discriminatie, een beleid van een locatie dat voor iedereen geldt, maar mensen met een handicap onevenredig benadeelt. Voorbeeld: een beleid met een enkele ingang waarbij elke bezoeker een trede moet beklimmen, is indirecte discriminatie als er geen redelijke aanpassing is, zoals een draagbare oprijplaat.

In het Brits Engels worden 'disabled person' en 'person with a disability' door elkaar gebruikt, beide zijn breed geaccepteerd. De term 'differently abled' komt weinig voor en wordt als eufemistisch gezien. De meeste gehandicaptenorganisaties geven de voorkeur aan het eenvoudige 'disabled'. De uitdrukking 'wheelchair user' is de standaardterm. 'Wheelchair-bound' is verouderd en wordt meestal vermeden.

Wachtrijen worden serieus genomen. De meeste attracties, loketten en spoorwegterminals hebben een voorrangsrij of een aparte toegankelijke rij voor rolstoelgebruikers. Vraag het personeel u daarheen te verwijzen. Een gewone rij overslaan zonder de toegankelijke rij te gebruiken wordt sociaal afgekeurd. De toegankelijke rij bestaat juist om dit probleem te vermijden.

Fooi geven is in internationale vergelijking beperkt. Restaurants rekenen vaak een optionele servicekosten van 12,5 procent. Als die op de rekening staat, is dat uw fooi. Chauffeurs van zwarte taxi’s verwachten een afgeronde fooi, enkele ponden bij een langere rit. Geen fooi is ook acceptabel. Hotelportiers en conciërges krijgen een kleine fooi voor grote hulp, één tot vijf pond. De rest van het hotelpersoneel krijgt doorgaans geen fooi.

Voornaamwoorden en kleine sociale signalen: 'mate' (in informele contexten onder mannen), 'love' of 'dear' (informele aanspreekvorm van sommige servicemedewerkers, meestal oudere generaties), 'sir' of 'madam' (formele horeca) komen naast elkaar voor. U hoeft ze niet terug te gebruiken. Een vriendelijk 'thank you' is in de meeste gesprekken voldoende.

Voor vertrek: uitgebreide reisverzekering die schade aan rolstoelapparatuur en medische repatriëring dekt, een geldig paspoort met nog minstens 6 maanden geldigheid, de UK Global Health Insurance Card als u daarvoor in aanmerking komt, een afdruk van uw medicatielijst en recepten, de AccessAble-app op uw telefoon, de apps TfL Go en Citymapper op uw telefoon, vooraf geboekte Passenger Assist voor elke reis met National Rail, vooraf geboekte toegankelijke accommodatie (bevestig dat de kamer rolstoeltoegankelijk is, niet alleen het hotel) en een Radar Key voor afgesloten toegankelijke toiletten.

Eerste dag in Londen: haal een Oyster card op of activeer contactloos betalen op uw telefoon voor vervoer, zoek het toegankelijke toilet in uw hotel en in de dichtstbijzijnde grote locatie, zoals een museum, station of warenhuis, test de route van uw hotel naar de dichtstbijzijnde trapvrije halte, noteer het dichtstbijzijnde A&E-ziekenhuis bij uw hotel voor noodgevallen en bel de noodlijn van uw reisverzekeraar om te controleren of het nummer klopt.

Midden in de reis: gebruikt u de vervoersmiddelen die voor u werken, zoals bussen, de Elizabeth Line en trapvrije stations, en vermijdt u de vervoersmiddelen die dat niet doen, zoals het grootste deel van de historische Tube? Gebruikt u het netwerk van toegankelijke toiletten in de grote locaties in plaats van op straat naar toiletten te zoeken? Boekt u toegankelijke tafels in restaurants vooraf in plaats van zomaar binnen te lopen en te hopen? Pas de resterende dagen aan waar nodig.