Toegankelijke taxi's in Londen

De Londense black cab, officieel de vergunde hackney carriage, is sinds 1989 rolstoeltoegankelijk. Elk voertuig op de weg heeft vandaag een hydraulische of handmatige achteringangsramp, een intern systeem om de rolstoel vast te zetten met vloerankers, een toegankelijke instaphoogte en genoeg binnenhoogte voor een elektrische rolstoel plus begeleider. Bestuurders doen The Knowledge, het strenge Londense navigatie-examen, waardoor ze elke route in Londen uit het hoofd kunnen rijden en zich zonder gps aan verkeer kunnen aanpassen.

Instappen in een black cab, de chauffeur opent de achterdeuren en klapt de ramp uit. Rijd de ramp op, zet de rolstoel naar voren gericht, en de chauffeur zet de rolstoel vast met de vloerankers en een heupgordel. De heupgordel is wettelijk verplicht voor rolstoelgebruikers, de chauffeur mag niet vertrekken voordat deze vastzit. De rolstoel kan op de eigen remmen blijven staan, de vloerankers houden hem tijdens de rit stil.

Black cabs passen de meeste rolstoelafmetingen. De deur opent tot ongeveer 76 cm en de binnenruimte is ongeveer 130 cm breed en 145 cm hoog, genoeg voor vrijwel elke handrolstoel en de meeste elektrische rolstoelen. Extra lange rolstoelen (langer dan 130 cm) kunnen vragen dat de chauffeur de rolstoel schuin zet. Bespreek dit met de chauffeur voordat je instapt. Hulphonden reizen gratis mee.

De taximeter begint wanneer de rit begint. Dagtarief Tariff 1 geldt van maandag tot en met vrijdag van 06:00 tot 20:00. Tariff 2 geldt 's avonds van 20:00 tot 22:00 en in het weekend. Tariff 3 geldt 's nachts van 22:00 tot 06:00 en op feestdagen. Een typische rit binnen Zone 1 kost op de meter GBP 8 tot GBP 14. Luchthaventransfers kosten GBP 60 tot GBP 100 vanaf Heathrow en ongeveer GBP 90 tot GBP 130 vanaf Gatwick, afhankelijk van verkeer en tijdstip.

Houd een black cab aan wanneer het gele For Hire-lampje op het dak brandt. De chauffeur stopt aan de stoeprand, opent de achterdeuren en klapt op verzoek de ramp uit. Vertel de chauffeur je bestemming via het open passagiersraam voordat je instapt, zodat hij kan bevestigen dat hij de rit kan aannemen. Zodra je instapt, is de chauffeur wettelijk verplicht de rit uit te voeren (het verbod van de Equality Act 2010 op weigering van een rolstoelgebruiker).

Het netwerk van taxistandplaatsen is dicht in centraal Londen. Elk groot treinstation heeft een standplaats, Liverpool Street, King's Cross St Pancras, Paddington, Victoria, Waterloo, London Bridge, Marylebone, Euston en Charing Cross hebben allemaal doorlopende standplaatsservice. Heathrow heeft rolstoeltoegankelijke standplaatsen bij elke terminal. Grote hotels, zoals the Savoy, the Dorchester, Claridge's, the Langham, the Connaught, houden standplaatsruimte vrij voor de ingang.

Kleinere standplaatsen liggen verspreid over the West End en the City: Trafalgar Square, Sloane Square, South Kensington, Mayfair, Bond Street, Knightsbridge, Soho, Covent Garden, Holborn. De standplaatsen zijn gemarkeerd met een zwart-wit taxipictogram. Een typische standplaats in Zone 1 heeft overdag 2 tot 6 taxi's wachten. Later op de avond kun je 5 tot 10 minuten wachten tot de rij weer is aangevuld.

Gett, voorheen GetTaxi, is de meest gevestigde black-cabapp in Londen. De app boekt alleen vergunde black cabs, die allemaal rolstoeltoegankelijk zijn. Je ziet de taxi op de kaart, de naam en licentienummer van de chauffeur, en de geschatte ritprijs voordat je boekt. Betalen kan met een opgeslagen kaart, Apple Pay of Google Pay, geen contant geld, geen gedoe aan het einde van de rit. De boekingsvergoeding is ongeveer GBP 2 boven op de meter.

Free Now, voorheen mytaxi, is de tweede grote black-cabapp, het Europese zustermerk van Hailo. Hetzelfde model als Gett, boek een vergunde black cab, zie de chauffeur op de kaart, betaal met een opgeslagen kaart. Free Now toont in sommige steden ook enkele privéhuurvoertuigen, maar in Londen is de black-cabinventaris de standaard en volledig rolstoeltoegankelijk.

Appboekingen zijn nuttig op drie momenten: laat in de avond wanneer standplaatsen leeglopen en op straat aanhouden afneemt; regenachtig of koud weer wanneer je niet aan de stoeprand wilt wachten; en wanneer je een bevestigde ophaalservice op een vast adres wilt (hotel, restaurant, theater). De boekingsvergoeding is de kleine toeslag die je betaalt voor die bevestiging.

Uber is actief in Londen en heeft een rolstoeltoegankelijke categorie die Uber Access heet (in sommige steden UberWAV). De Access-vloot bestaat uit privéhuurvoertuigen die zijn aangepast om een rolstoelgebruiker zonder overstap te vervoeren, achteringangsbussen met rampen of voertuigen met zijinstap en liftplatforms. De vloot is aanzienlijk kleiner dan de black-cabvloot en de dekking is dunner buiten Zones 1 en 2.

Bolt is de andere grote ritdienstenaanbieder in Londen en is sinds 2020 gegroeid. Bolt's rolstoeltoegankelijke categorie is ook privéhuur en nog kleiner. Als bezoekende rolstoelgebruiker zijn Uber Access en Bolt nuttige aanvullingen op de black cab, vooral voor ritten waarbij een vaste appboeking handiger is dan aanhouden. Maar de black cab is de betrouwbaardere standaard, omdat de vloot groter is en elk voertuig wettelijk toegankelijk is.

Praktisch patroon, open eerst de black-cabapp (Gett of Free Now) en kijk naar de geschatte wachttijd. Is die langer dan 10 minuten, vergelijk dan met Uber Access. Welke het dichtstbijzijnde voertuig heeft, wint. In Zones 1 en 2 wint de black cab bijna altijd, in buitenste zones wordt het verschil kleiner.

Minicabs in Londen zijn privéhuurvoertuigen met een vergunning van TfL. Ze moeten vooraf worden geboekt, een minicab mag je niet van straat oppikken. Als een chauffeur aan de stoeprand stopt en een rit aanbiedt zonder voorafgaande boeking, loop dan weg, want dat is een onvergunde taxi en valt niet onder de veiligheidsregels van TfL.

Vergunde minicabbedrijven werken vanuit vergunde kantoren en sturen ritten via telefoon of app. De meeste centrale minicabvloten bestaan uit sedanauto's en zijn niet rolstoeltoegankelijk. De markt voor rolstoeltoegankelijke minicabs bestaat wel, maar is klein. Sommige aanbieders hebben enkele rolstoeltoegankelijke busjes beschikbaar met 24 tot 48 uur voorafmelding. Grote aanbieders zijn onder meer Addison Lee, Greentomatocars en een klein aantal gespecialiseerde aanbieders van toegankelijk vervoer.

De betrouwbare standaard voor een rolstoelgebruiker is de minicabmarkt negeren en black cabs gebruiken, via aanhouden, standplaats of Gett of Free Now. Gebruik alleen een vooraf geboekte rolstoeltoegankelijke minicab wanneer je specifiek een vaste prijs en geplande ophaalservice nodig hebt voor een langere rit naar een postcode buiten centraal Londen. Bevestig ook dan voorafgaand aan de dag dat het voertuig rolstoeltoegankelijk is.

Black-cabtarieven lopen via de meter en worden gereguleerd door TfL. Het minimumbedrag is ongeveer GBP 3.80. Een typische rit binnen het binnenste deel van Zone 1, bijvoorbeeld van Westminster naar South Kensington, kost op de meter GBP 8 tot GBP 14. Ritten tussen zones naar buitenwijken, zoals Greenwich, Hampstead of Wimbledon, kosten GBP 25 tot GBP 45. Luchthaventransfers vanaf Heathrow kosten GBP 60 tot GBP 100, vanaf Gatwick GBP 90 tot GBP 130, vanaf London City GBP 35 tot GBP 55, vanaf Stansted GBP 110 tot GBP 160. Tijdstip en verkeer kunnen deze bedragen sterk beïnvloeden.

Betaling, elke black cab accepteert volgens de wet contactloze kaartbetaling (de regel veranderde in 2016). De kaartlezer zit achterin naast de rolstoelgebruiker. Sommige chauffeurs geven de voorkeur aan contant geld en vermelden de kaartoptie niet. De wet geeft je echter het recht om met kaart te betalen. Apple Pay en Google Pay werken hetzelfde als een kaart. Er is geen toeslag voor kaartbetaling.

Fooien geven in Londen is bescheiden. Een fooi van 10 procent is royaal, afronden naar het dichtstbijzijnde pond of de dichtstbijzijnde vijf pond is gebruikelijker. Geef contant fooi als je kunt, anders biedt de betaalterminal aan het einde van de rit een fooi-optie. Er is geen verplichting, service is hier niet afhankelijk van fooi, zoals in sommige andere steden.

De Equality Act 2010 maakt het onwettig voor een taxichauffeur om een rolstoelgebruiker te weigeren, een hogere ritprijs aan een rolstoelgebruiker te rekenen, of een assistentiehond te weigeren (met beperkte medische uitzonderingen). De vergunningsvoorwaarden van TfL voor black cabs weerspiegelen deze verplichtingen expliciet, elke taxi moet rolstoeltoegankelijk zijn, elke chauffeur moet rolstoelgebruikers accepteren en het standaardtarief geldt.

Als een chauffeur je weigert, weigert de ramp uit te klappen, extra geld vraagt voor de ramp of de rolstoel, of een assistentiehond weigert, kun je een klacht indienen bij TfL op 0343 222 1234 of via de website van TfL. Noteer het badge-nummer van de taxi, zichtbaar in de taxi en achterop, de datum en tijd, en het gedrag van de chauffeur. TfL neemt deze klachten serieus en kan een vergunning schorsen of intrekken.

Als je vastzit omdat een chauffeur je heeft geweigerd, loop dan naar de dichtstbijzijnde standplaats of open de Gett- of Free Now-app voor een bevestigde boeking. De snelste oplossing in centraal Londen is bijna altijd een andere black cab, niet het afhandelen van een klacht.

Gebruik black cabs voor elke rit waarbij het openbaar vervoer lastig is, een entree met een trede bij een restaurant, een locatie aan een metrolijn zonder step-free toegang, laat op de avond wanneer bussen minder vaak rijden, een hotel dat ver van een step-free metrostation ligt. De ritprijs is redelijk voor korte afstanden en vaak sneller dan bussen op routes die dwars door the West End gaan.

Combineer taxi's met de bus en de Elizabeth Line voor de beste rolstoelvriendelijke dag. Gebruik de Elizabeth Line voor snelle ritten oost-west, gebruik bussen langs sightseeingroutes, gebruik een black cab voor de laatste kilometer van een step-free station naar een locatie of voor de afstand tussen twee bezienswaardigheden op verschillende lijnen. Het TfL-tariefplafond geldt voor bus en metro, de taxi is de variabele.

Zit in de taxi altijd naar voren gericht en controleer de heupgordel voordat de chauffeur wegrijdt. De rolstoel blijft op de eigen remmen staan, de vloerankers houden de rolstoel tegen wegrollen en de heupgordel houdt de gebruiker in de rolstoel. Als de chauffeur de gordel niet aanbiedt, vraag erom, want die is wettelijk verplicht en beschermt je bij een plotselinge remactie.