Kortingen voor mensen met een beperking in Londen

De Britse rechten voor mensen met een beperking worden bepaald door de Equality Act 2010, die de oudere Disability Discrimination Act 1995 samenbracht in Engeland, Schotland en Wales (Noord-Ierland gebruikt nog steeds de DDA). Het belangrijkste artikel voor reizen en toegang tot locaties is section 20, dat de plicht oplegt om redelijke aanpassingen te doen. De tekst op legislation.gov.uk zegt: "Where this Act imposes a duty to make reasonable adjustments on a person, this section, sections 21 and 22 and the applicable Schedule apply."

Section 149 legt de Public Sector Equality Duty vast, die TfL, het British Museum, Westminster City Council en andere publieke locaties verplicht om rekening te houden met gelijke behandeling en het wegnemen van nadelen. Het gecombineerde effect is dat publieke locaties in Londen doorgaans sterk toegankelijke beleidsteksten publiceren. Private exploitanten, zoals theaters, themaparken en the Shard, maken hun eigen keuzes, maar de meeste grote exploitanten zijn afgestemd op de Access Card-regeling om naleving aan te tonen.

De wet verplicht locaties niet om gratis of goedkoper toegang te geven. Ze moeten hun dienst wel toegankelijk maken. Veel locaties kiezen ervoor om een gratis ticket voor een begeleider te geven, omdat de bezoeker met een beperking een persoonlijke assistent nodig heeft om van de dienst gebruik te maken, en de wet ziet dat als onderdeel van de redelijke aanpassing. De volgende onderdelen leggen uit hoe dat in Londen in de praktijk werkt.

Londen is ongebruikelijk ruimhartig met culturele toegang. De nationale musea en galerieën zijn gratis toegankelijk voor elke bezoeker, met of zonder beperking, als onderdeel van het Britse overheidsbeleid dat teruggaat tot 2001. Dit geldt onder meer voor het British Museum, the National Gallery, the National Portrait Gallery, de Tate Modern, de Tate Britain, het Natural History Museum, the Science Museum, het Victoria and Albert Museum (V and A), het Imperial War Museum (London), het Maritime Museum in Greenwich en het Museum of London. Speciale tentoonstellingen binnen deze locaties zijn meestal betaald, en de meeste bieden een gratis ticket voor een begeleider voor bezoekers met een beperking die een tentoonstellingskaartje boeken.

Dus het gesprek over kortingen voor mensen met een beperking op museum mile gaat eigenlijk over de speciale tentoonstellingen. Elk museum bepaalt zijn eigen beleid, maar het dominante patroon is: de bezoeker met een beperking betaalt de standaardprijs voor de tentoonstelling, of op sommige locaties een gereduceerd tarief, en de geboekte begeleider gaat gratis naar binnen. Boeken gebeurt meestal telefonisch of via een online toegankelijkheidsformulier, niet via de gewone online boeking. Op de toegankelijkheidspagina van de locatie staat via welk kanaal je moet boeken.

Rolstoelverhuur is meestal gratis bij de grote musea. Het British Museum, the V and A, het Natural History Museum en the National Gallery bieden allemaal gratis rolstoelen aan bij de garderobe of hoofdingang, op basis van wie het eerst komt. Reserveer vooraf voor grote tentoonstellingen of drukke schoolvakanties, omdat het aantal beschikbare rolstoelen beperkt is.

Vrijwel alle betaalde attracties in Londen bieden een regeling voor bezoekers met een beperking, maar de regel wordt per locatie bepaald en niet nationaal. De Access Card komt het dichtst in de buurt van een universeel bewijs: de regeling gebruikt symbolen (een plus-één symbool voor een begeleider nodig hebben, een wachtrijsymbool voor niet kunnen wachten in de rij, een symbool voor een toegankelijk toilet en andere) zodat het personeel van de locatie de toegangsbehoeften van de bezoeker kan koppelen aan de beschikbare aanpassingen zonder medische details aan de deur te hoeven bespreken.

Grote Londense locaties die zijn aangesloten bij de Access Card zijn onder meer de London Eye, the Shard, Madame Tussauds, the Sea Life London Aquarium, the London Dungeon, Kew Gardens, the Tower of London, Hampton Court Palace, the Royal Albert Hall en de meeste West End-locaties van Society of London Theatre. Op de officiële site accesscard.online staat dat de kaart "translates your disability / impairment into symbols which highlight the barriers you face and the reasonable adjustments you might need." Als een locatie Access Card noemt op de toegankelijkheidspagina, is het tonen van de kaart bij de kassa genoeg om het gratis ticket voor de begeleider te krijgen, zonder verdere uitleg.

Zonder Access Card is het bewijs dat internationale bezoekers echt gebruiken hun bewijs uit het eigen land: een nationale gehandicaptenpas (de Duitse Schwerbehindertenausweis, de Franse CMI, het Japanse handicapboekje, een Amerikaanse disabled-parking placard, een EU-certificaat voor een beperking), of een recente doktersverklaring op briefpapier, gedateerd binnen de afgelopen twaalf maanden. Deze worden geaccepteerd bij the Tower of London, Westminster Abbey, St Paul's Cathedral, the London Eye en the Shard. Elke locatie publiceert de specifieke lijst op de toegankelijkheidspagina. Bewijzen die alleen in het VK gelden, zoals een PIP / DLA-toekenningsbrief, een Blue Badge, een CEA Card of een Disabled Persons Railcard, werken ook voor de inwoners van het VK die ze hebben, maar een bezoeker hoeft voor de reis geen Britse kaart aan te schaffen.

Praktische regel: boek het ticket voor de begeleider via het toegankelijkheidskanaal van de locatie, niet via de standaard online boeking. De meeste betaalde attracties in Londen tonen tickets voor begeleiders bijna nooit in de gewone online boekingsstroom. Het toegangsteam boekt ze telefonisch, per e-mail of via een speciaal webformulier voor toegang. Op de toegankelijkheidspagina van elke locatie staat het kanaal en de benodigde termijn, meestal 24 uur.

De CEA Card is de Britse regeling voor een begeleider in de bioscoop, en die is alleen voor inwoners van het VK. Internationale bezoekers kunnen geen CEA Card aanvragen. Geschiktheid is gebaseerd op Britse uitkeringen voor een beperking (PIP, DLA, Attendance Allowance) of een certificaat van geregistreerde blindheid. De officiële pagina ceacard.co.uk beschrijft de regeling als: "a national card scheme developed for UK cinemas by the UK Cinema Association (UKCA). The Card enables a disabled cinema guest to receive a complimentary ticket for someone to go with them when they visit a participating cinema."

Bezoekers die tijdens hun verblijf in Londen een film willen zien, kunnen meestal een gratis ticket voor een begeleider krijgen zonder CEA Card. Toon een buitenlandse gehandicaptenpas of een doktersverklaring aan de kassa. Vue en BFI Southbank publiceren dit beleid op hun toegankelijkheidspagina's, en Cineworld, Odeon, Picturehouse, Curzon, Everyman en the Prince Charles Cinema passen in de praktijk vergelijkbare regels toe. Neem bewijs mee en reken op een iets langer gesprek aan de kassa dan iemand met een CEA Card zou hebben.

Voor inwoners van het VK kost de CEA Card GBP 6,50 per jaar en die verdient zichzelf terug bij het eerste bezoek. De twee Britse kaarten zijn niet uitwisselbaar. De Access Card is voor attracties, theaters en themaparken. De CEA Card is voor bioscopen.

De Disabled Persons Railcard (DPR) is de nationale Britse kortingskaart voor treinen. Geschiktheid is gebaseerd op Britse uitkeringen voor een beperking (PIP, DLA, Attendance Allowance, Severe Disablement Allowance, War Pension Mobility Supplement) of op specifieke in het VK gedefinieerde aandoeningen (geregistreerde visuele of gehoorbeperking, ernstige epilepsie). Op de officiële site disabledpersons-railcard.co.uk staat: "The Disabled Persons Railcard gives you and a friend 1/3 off most rail fares throughout Great Britain." De kaart kost GBP 20 voor één jaar of GBP 54 voor drie jaar, en de korting geldt voor de kaarthouder en één medereiziger op de meeste treinkaartjes, waaronder Anytime, Off-Peak en Advance.

Voor inwoners van het VK gaat de aanvraag online en wordt de kaart binnen vijf werkdagen opgestuurd. Voor internationale bezoekers is de kaart zelden de moeite waard. Het aanvraagformulier is gebaseerd op Britse uitkeringen voor een beperking (PIP, DLA, Attendance Allowance), die niet-inwoners van het VK doorgaans niet hebben, en de korting verdient zich alleen terug als je genoeg met de trein in het VK reist om de instapkosten van GBP 20 goed te maken. Een bezoeker die één retourrit Londen naar Edinburgh maakt met een begeleider, kan het eruit halen. Een bezoeker die alleen in Londen blijft, niet.

Als je eenmaal een DPR hebt, kan de korting worden gekoppeld aan een Oyster- of contactloze kaart bij een London Underground-ticketkantoor of een TfL Visitor Centre. Daarna geldt de korting van 1/3 op off-peak Oyster-tarieven voor de kaarthouder en één medereiziger op dezelfde reis.

Eurostar naar Parijs, Brussel of Amsterdam heeft een eigen tarief voor reizigers met een beperking, los van de Disabled Persons Railcard. De speciale hulplijn van Eurostar publiceert een vast gereduceerd tarief voor rolstoelgebruikers met een gratis ticket voor een begeleider in dezelfde trein. Zie de samengevoegde National Rail-pagina voor het volledige boekingskanaal van Eurostar.

Transport for London biedt bezoekers geen dagelijkse korting voor een beperking. Inwoners van Londen van 60 jaar of ouder, of met een in het VK geldige beperking, kunnen bij hun borough een Freedom Pass aanvragen. Daarmee reis je gratis op het hele TfL-netwerk, de DLR, de Overground, de Elizabeth Line en de meeste National Rail-diensten in Greater London. Bezoekers komen niet in aanmerking voor de Freedom Pass en betalen de standaard Oyster- of contactloze tarieven.

De korting van de Disabled Persons Railcard kan wel worden gekoppeld aan een Oyster-kaart of contactloze kaart bij een TfL Visitor Centre of een Tube-ticketkantoor. Daarna krijgen de kaarthouder en één medereiziger 1/3 korting op off-peak pay-as-you-go-reizen met de Tube, DLR, Overground, Elizabeth Line en de meeste National Rail-reizen in Londen. Koppelen gebeurt persoonlijk en is gratis. Neem de railcard en de te koppelen Oyster- of contactloze kaart mee.

Bussen kosten een vast tarief van GBP 1,75 met de Hopper Fare (onbeperkt overstappen op bus binnen een uur voor één tarief). Er is geen extra korting voor mensen met een beperking op bussen. Rolstoelgebruikers stappen gratis en zonder extra kosten in via de middendeur zodra de oprijplaat is uitgeklapt, en betalen het standaardtarief op de Oyster- of contactloze lezer, net als iedereen. De Tube werkt op dezelfde manier, standaardtarieven plus de optionele Railcard-koppeling voor korting.

Black cabs (de iconische hackney carriages) rekenen een metertarief zonder toeslag voor rolstoeltoegang, en de TfL-regels verplichten dat elke Londense black cab rolstoeltoegankelijk is. Op de taxi-pagina staan de boekingskanalen en wat je moet doen als private hire, zoals Uber of Bolt, geen toegankelijk voertuig kan sturen.

Het West End van Londen is een van de grootste commerciële theatermarkten ter wereld, en Society of London Theatre (SOLT) voert een gecoördineerd toegangsbeleid bij de meeste grote locaties. Op de toegangspagina's van officiallondontheatre.com staat per locatie de toegankelijke zitplaats, de capaciteit voor rolstoelplaatsen, de beschikbare luisterondersteuning en het telefoonnummer van de toegangslijn. De meeste West End-locaties bieden een gratis ticket voor een begeleider voor een bezoeker met een beperking wanneer beide tickets samen via de toegangslijn van de locatie worden geboekt. Sommige bieden ook een kleine korting voor de begeleider, zelfs als de bezoeker met een beperking geen fysieke hulp nodig heeft.

Praktische regel: boek rolstoelplaatsen niet via de standaard online boeking. Rolstoelplaatsen vallen buiten het gewone boekingssysteem, omdat ze moeten worden afgestemd op de indeling van de zaal voor die avond. Bij sommige locaties worden twee stoelen verwijderd, bij andere zijn er vaste plekken. Boek rechtstreeks via het toegangsteam van de locatie, meestal telefonisch of via een speciaal e-mailadres voor toegang. De doorlooptijd is meestal 48 uur, langer bij populaire shows.

Voorstellingen met ondertiteling, audiodescriptie, gebarentaal en ontspannen voorstellingen worden elke maand ingepland bij de meeste grote West End- en South Bank-locaties. The National Theatre, the Old Vic, the Young Vic, the Donmar Warehouse en the Bridge Theatre publiceren allemaal een kalender met toegankelijke voorstellingen op hun toegankelijkheidspagina's. SOLT publiceert een gezamenlijke toegangskalender op officiallondontheatre.com, met alle data van toegankelijke voorstellingen in het hele West End op één plek.

Neem twee bewijzen mee, met het tweede als back-up. Het eerste is je sterkste bewijs: een Access Card als je die hebt aangevraagd, je nationale gehandicaptenpas of pensioenverklaring uit je eigen land, of je Britse toekenningsbrief voor PIP / DLA / Attendance Allowance. Het tweede is een recente doktersverklaring op briefpapier van de arts, gedateerd binnen de afgelopen twaalf maanden, waarin je aandoening staat en, indien van toepassing, de noodzaak van een begeleider.

Buitenlandse gehandicaptenpassen worden door de meeste grote Londense locaties geaccepteerd zonder vertaling. Het British Museum, the National Gallery, the V and A, the Tower of London en de London Eye zien dagelijks internationale bezoekers en herkennen de gangbare soorten bewijs, zoals de Duitse Schwerbehindertenausweis, de Franse CMI, de Amerikaanse disabled-parking placard, het Japanse handicapboekje en andere. De European Disability Card wordt momenteel niet erkend in het VK, omdat het VK niet langer deelneemt aan de EU-pilot, maar houders moeten die toch meenemen als ondersteunend bewijs.

Neem het bewijs mee op papier, niet alleen op je telefoon, voor het geval de terminals van de locatie of je telefoon het document aan de balie niet kunnen tonen. Een gevouwen brief of een kopie van de voor- en achterkant van de gehandicaptenpas in je portemonnee is de betrouwbaarste back-up.

Boek het ticket voor de begeleider via het toegankelijkheidskanaal van de locatie, niet via de standaard online boeking. Standaard online ticketverkoop in Londen toont bijna nooit tickets voor begeleiders, en de kassa van de locatie kan een begeleider achteraf niet toevoegen aan een standaardboeking. Gebruik de toegangslijn, het toegangse-mailadres of het speciale webformulier voor toegang. De doorlooptijd is meestal 24 uur.

Vraag de Access Card aan voordat je vliegt als dat kan. Deze kost GBP 15 voor drie jaar en wordt geaccepteerd bij de meeste grote betaalde attracties en theaters in Londen, vaak als het enige bewijs dat je aan de toegangskassa nodig hebt. De aanvraag is online en accepteert ondersteunend bewijs, waaronder doktersverklaringen en bewijs van een beperking uit je eigen land. Reken op twee tot drie weken verwerkingstijd. Zonder Access Card wordt buitenlands bewijs van een beperking bij de meeste locaties geaccepteerd, maar het gesprek aan de balie duurt langer.

Sla de Disabled Persons Railcard over, tenzij je zowel voldoet aan de Britse geschiktheid (PIP / DLA / Attendance Allowance of een in het VK gedefinieerde beperking) als van plan bent om buiten Londen met de trein te reizen. De kaart van GBP 20 voor één jaar verdient zich terug met één retourreis Londen naar Edinburgh voor de kaarthouder en een begeleider, maar de aanvraag is gebaseerd op Britse uitkeringen voor een beperking die internationale bezoekers doorgaans niet hebben. Voor een reis alleen in Londen, of voor bezoekers die niet in aanmerking komen, is het de moeite niet waard.

Neem één papieren back-up mee. Telefoons raken leeg, schermen breken en terminals van locaties kunnen buitenlandse QR-codes soms niet lezen. Een gevouwen papieren brief in je portemonnee heeft meer bezoeken gered dan welke app ook, en weegt niets.