Przewodnik po dostępności National Rail

Passenger Assist działa tak samo u każdego operatora kolejowego w Wielkiej Brytanii. Rezerwuje pracownika, który spotka Cię na peronie na stacji początkowej, odprowadzi Cię do pociągu (rozłoży przenośną rampę, jeśli próg drzwi nie jest na poziomie peronu), pomoże z bagażem i przekaże informacje zespołowi na stacji docelowej, aby drugi pracownik spotkał Cię na peronie na końcu. Jeśli Twoja podróż wymaga przesiadki, zespół pomocy na stacji przesiadkowej jest wcześniej poinformowany i czeka na peronie.

Najważniejszą cechą jest to, że jest to system ogólnokrajowy. National Rail mówi to wprost, każda spółka kolejowa może zorganizować pomoc dla całej Twojej podróży, nawet jeśli jedziesz kilkoma połączeniami. Podróżny nie musi składać osobnej rezerwacji w LNER, potem w Northern, a potem w TransPennine na trasie z Londynu do Manchesteru przez Leeds, jedno zgłoszenie Passenger Assist obsługuje każdego operatora po drodze.

Pomoc z bagażem jest wliczona. Wózek, pomoce do chodzenia i inny sprzęt ortopedyczny przewożone są bezpłatnie w ramach rezerwacji. Usługa jest opłacana przez kontrakty operatorów kolejowych, więc podróżny nie płaci nic ponad cenę biletu. Zgodnie z Equality Act 2010 operatorzy mają ustawowy obowiązek wprowadzania rozsądnych dostosowań, dlatego ta pomoc wynika z ustawy, a nie jest dodatkiem marketingowym.

Są trzy kanały rezerwacji, aplikacja Passenger Assistance, formularz pomocy na stronie National Rail i linia telefoniczna. Aplikacja, prowadzona przez Transreport we współpracy z National Rail, jest dziś najczęstszym kanałem, raz tworzysz profil potrzeb dostępu, a każda kolejna rezerwacja to krótki dopisek szczegółów podróży. Aplikacja wysyła też bieżące aktualizacje statusu, jeśli Twój zarezerwowany pociąg jest opóźniony lub skierowany objazdem i rezerwacja pomocy musi za nim podążyć.

Linia telefoniczna to 0800 022 3720, wybierz opcję 1, aby zostać przekierowanym do właściwego operatora kolejowego. Usługa tekstowa to 60083, dostępna od poniedziałku do piątku w godzinach 09:00-17:00. Formularz pomocy na stronie jest właściwym wyborem, jeśli wolisz złożyć zgłoszenie przez przeglądarkę, trafia do tego samego zespołu obsługi co linia telefoniczna. Niezależnie od kanału zachowaj potwierdzenie, przy wsiadaniu możesz zostać poproszony o numer referencyjny pomocy osobno od numeru biletu.

Zespół rezerwacji może też potwierdzić pomoc dla podróży, dla których jeszcze nie kupiłeś biletu, jako etap planowania przed zakupem. To przydatne przy trasach, na których chcesz sprawdzić, czy po drodze wszędzie jest personel, zanim kupisz bezzwrotną taryfę w przedsprzedaży.

Spółki kolejowe przyjmują zgłoszenia pomocy do 2 godzin przed planowanym rozpoczęciem podróży, przez 24 godziny na dobę. Okno 2 godzin to celowa zmiana branżowa zamiast dawnej 24-godzinnej zasady, która obowiązywała przez wiele lat, skrócono je, aby ułatwić osobom z niepełnosprawnościami spontaniczne podróże.

Dwie praktyczne uwagi. Po pierwsze, okno 2 godzin to minimum. Przy złożonych trasach z trzema operatorami zarezerwuj wcześniej, jeśli możesz, ponieważ linia rezerwacji może potrzebować skoordynować zespoły peronowe na dwóch lub trzech stacjach przesiadkowych. Po drugie, rezerwacja dotyczy obsadzenia pomocy, rezerwacja dedykowanego miejsca na wózek w pociągach dalekobieżnych to osobny krok, którym zespół rezerwacji zajmuje się za Ciebie razem ze zgłoszeniem pomocy.

Jeśli z jakiegoś powodu nie zmieścisz się w 2-godzinnym terminie, na przykład przy spóźnionej przesiadce lub zmianie planu tego samego dnia, zespół na każdej obsadzonej głównej stacji nadal może spróbować zorganizować pomoc na miejscu. Nie jest to gwarantowane, ale na głównych terminalach londyńskich i dużych węzłach regionalnych zespół na miejscu zwykle potrafi pomóc.

Większość dalekobieżnego taboru w Wielkiej Brytanii ma dedykowane miejsce na wózek w konkretnym wagonie, z siedzeniem do przesiadki obok dla osoby towarzyszącej i toaletą dostępną w tym samym wagonie. Miejsce rezerwuje się przez Passenger Assist razem ze zgłoszeniem pomocy, a nie przez standardowy internetowy proces rezerwacji miejsc. Gdy kontaktujesz się z linią rezerwacji, powiedz zespołowi, że potrzebujesz dedykowanego miejsca na wózek, a oni potwierdzą to z operatorem.

Trasy o dużym popycie, London do Edynburga w LNER, London do Manchesteru w Avanti, London do Kornwalii w GWR, sprzedają się szybciej niż inne rezerwacje miejsc w połączeniach szczytowych, więc rezerwuj jak najwcześniej. Niektórzy operatorzy korzystają z taboru mającego więcej niż jedno miejsce na wózek w pociągu, zespół rezerwacji powie Ci, czy miejsce, którego potrzebujesz, jest w klasie standard lub first class i jaka jest różnica w cenie.

Tabor regionalny i podmiejski różni się. Nowsze jednostki Aventra i serii Class 700 są bezstopniowe, z drzwiami dostępnymi dla wózków. Starszy tabor ciągnięty przez lokomotywę wymaga przenośnej rampy od personelu stacji, zespół pomocy rozkłada ją podczas wsiadania.

Miejsce na wózek znajduje się w wagonie z szerszymi drzwiami. Siedzenie do przesiadki obok miejsca jest dla osoby towarzyszącej, zespół pokładowy pomaga Ci przypiąć wózek do punktów mocowania lub bezpiecznie ustawić własny wózek. Toaleta dostępna w tym samym wagonie ma szersze drzwi, poręcze i przycisk alarmowy. Catering w pociągach dalekobieżnych jest dostarczany przez zespół pokładowy, który na życzenie przyniesie jedzenie i napoje do Twojego miejsca.

Zasięg telefonu może być słaby na wiejskich odcinkach East Coast i West Coast main lines, Wi-Fi na pokładzie jest dostępne w większości połączeń dalekobieżnych, ale jakość bywa różna. Punkty mocowania wózka i zapięcia pasów w brytyjskim taborze są zgodne z Rail Vehicle Accessibility Regulations, jeśli jedziesz dużym lub niestandardowym wózkiem, podaj wymiary przy rezerwacji, aby zespół pokładowy mógł zaplanować rampę do wejścia.

Każdy główny terminal londyński jest bezstopniowy, obsadzony przez zespoły Passenger Assist i ma toalety dostępne na hali dworcowej. London King's Cross to brama na East Coast (LNER do Edynburga, oraz Hull Trains i Lumo). London Euston to brama na West Coast (Avanti do Glasgow i Manchesteru). London Paddington to brama Great Western (GWR do Cardiff i West Country, oraz Heathrow Express). London St Pancras to terminal Eurostar i krajowy węzeł przesiadkowy dla Thameslink i East Midlands Railway. London Liverpool Street, London Victoria, London Bridge i London Waterloo obsługują południe i wschód Anglii.

Poza Londynem główne węzły to Manchester Piccadilly (Avanti, TransPennine, Northern), Birmingham New Street (Avanti, CrossCountry, West Midlands Railway), Edinburgh Waverley (LNER, ScotRail, CrossCountry), Glasgow Central (Avanti, ScotRail) i Leeds (LNER, TransPennine, Northern). Wszystkie są bezstopniowe między ulicą, halą dworcową i peronem.

Przy przesiadce między pociągami w węźle zaplanuj od trzydziestu do czterdziestu minut między połączeniami. Przekazanie z jednego operatora do drugiego na peronie to typowa sytuacja, do której zespół Passenger Assist jest szkolony, dłuższe okno daje obu zespołom czas na koordynację, zwłaszcza gdy przesiadka wymaga przejścia przez halę na inny zespół peronów.

London North Eastern Railway (LNER) obsługuje East Coast Main Line z London King's Cross do Leeds, Yorku, Newcastle i Edynburga. Nowoczesny tabor Azuma z dedykowanymi miejscami na wózek i toaletami dostępnymi w klasie standard i first class.

Great Western Railway (GWR) obsługuje połączenia z London Paddington do Reading, Bristol, Bath, Cardiff, Plymouth, Penzance i Heathrow Express. Pociągi Intercity Express na głównej linii, starsze High Speed Trains na niektórych trasach West Country, zestawy regionalne w Devon i Kornwalii.

Avanti West Coast obsługuje West Coast Main Line z London Euston do Birmingham, Manchesteru, Liverpoolu, Glasgow i Edynburga. Pociągi Pendolino z przechyłem, z miejscami na wózek w obu klasach.

ScotRail obsługuje krajową sieć Szkocji, linie podmiejskie Edynburga i Glasgow, Highland Main Line do Inverness oraz West Highland Line do Mallaig i Oban. Tabor mieszany, zespół rezerwacji wskazuje, które stacje nie mają personelu.

Southeastern obsługuje połączenia z Londynu do Kent i na wybrzeże East Sussex (Ashford, Dover, Margate, Hastings), w tym szybkie usługi Javelin z London St Pancras.

Northern, TransPennine Express, CrossCountry, Greater Anglia, c2c, Thameslink, Southern, South Western Railway, Chiltern, Hull Trains, Lumo, Grand Central, East Midlands Railway, West Midlands Railway, Merseyrail, Transport for Wales i Caledonian Sleeper dopełniają sieć. Wszystkie uczestniczą w Passenger Assist.

Oferta dostępności Eurostar działa całkowicie oddzielnie od Passenger Assist. Połączenie z London St Pancras do Paris Gare du Nord, Brussels Midi/Zuid, Amsterdam Centraal i Lille Europe ma własny zespół specjalnej pomocy, który obsługuje rezerwacje, spotyka pasażerów przy stanowisku accessible travel na St Pancras i koordynuje działania z personelem partnerskim na stacji docelowej.

Rezerwacji dokonuje się przez formularz kontaktowy Eurostar dla podróży dostępnych lub telefonicznie. National Rail Passenger Assist nie może złożyć rezerwacji Eurostar w Twoim imieniu, te dwa systemy nie mają wspólnego zaplecza. Jeśli Twoja podróż to na przykład Edynburg do Paryża (LNER do London King's Cross, spacer lub krótka taksówka do St Pancras, a potem Eurostar do Paris Gare du Nord), zarezerwuj Passenger Assist dla odcinka LNER i specjalną pomoc Eurostar dla odcinka Eurostar jako dwa oddzielne zgłoszenia.

Eurostar oferuje specjalną taryfę dla użytkownika wózka, zwykle tańszą niż standardowa taryfa w tej samej klasie, z obniżoną taryfą dla osoby towarzyszącej. Potwierdź aktualną strukturę taryf i układ miejsca na wózek na pokładzie z zespołem specjalnej pomocy przy rezerwacji, ponieważ publikowana taryfa dla użytkownika wózka i układ taboru zmieniają się wraz z aktualizacjami rozkładu.

Disabled Persons Railcard to główna zniżka na taryfy kolejowe używana regularnie w Wielkiej Brytanii. Karta kosztuje £20 za rok lub £54 za trzy lata i daje jedną trzecią zniżki na większość biletów dla dorosłych dla posiadacza. Taka sama zniżka jednej trzeciej obowiązuje dla dorosłego towarzysza podróżującego z posiadaczem karty na tym samym bilecie. Kwalifikacja opiera się na brytyjskich świadczeniach z tytułu niepełnosprawności (PIP, DLA, Attendance Allowance, Severe Disablement Allowance, War Pension Mobility Supplement) oraz na schorzeniach zdefiniowanych przez Wielką Brytanię (zarejestrowane upośledzenie wzroku lub słuchu, ciężka epilepsja).

Goście z zagranicy powinni dwa razy przemyśleć wniosek. Formularz jest przygotowany pod brytyjskie pisma o przyznaniu świadczeń, których osoby spoza Wielkiej Brytanii zwykle nie mają. Dla gości, którzy przypadkiem spełniają warunki i planują wiele dalekobieżnych podróży po Wielkiej Brytanii, karta może zwrócić się przy jednym powrotnym bilecie z Londynu do Edynburga z osobą towarzyszącą, dla gości, którzy nie kwalifikują się lub jadą tylko do Londynu, nie warto się o nią ubiegać. Złóż wniosek online na disabledpersons-railcard.co.uk, gdzie opublikowano listę uprawnień i wymagane dokumenty, nie można zastosować karty retrospektywnie do wcześniejszych biletów.

Warto odnotować jeszcze dwie ulgi. Osoby niewidome i słabowidzące z oficjalnym Certificate of Visual Impairment (lub zagranicznym odpowiednikiem plus świeżym zaświadczeniem lekarskim na papierze firmowym) mogą podróżować z dorosłym towarzyszem, który nie płaci za większość usług National Rail. Wielu operatorów kolejowych publikuje też uznaniowe zniżki dla psów asystujących podróżujących z opiekunem, sam pies jedzie bezpłatnie jako zwierzę pracujące, na osobnych zasadach niż Passenger Assist.

Equality Act 2010 to skonsolidowana brytyjska ustawa o równości. Sekcja 20 ustanawia obowiązek wprowadzania rozsądnych dostosowań dla osób z niepełnosprawnościami, a public sector equality duty w sekcji 149 dotyczy publicznie finansowanych podmiotów kolejowych, w tym Network Rail i Office of Rail and Road. Operatorzy kolejowi mają obowiązek wprowadzania rozsądnych dostosowań jako usługodawcy i przewoźnicy.

Jeśli Twoja rezerwacja pomocy jest aktywna, ale personelu nie ma na peronie, zanotuj godzinę, zrób zdjęcie, jeśli jest to bezpieczne, i najpierw złóż skargę do działu obsługi klienta operatora kolejowego. Jeśli skarga nie zostanie rozwiązana zgodnie z Twoimi oczekiwaniami, eskaluj sprawę do Office of Rail and Road, który jest ustawowym regulatorem zgodności z wymogami dostępności w brytyjskiej kolei.

Przy każdym roszczeniu prawnym na podstawie Equality Act 2010 cytuj bezpośrednio tekst skonsolidowany ustawy na legislation.gov.uk, a nie źródła wtórne. Office of Rail and Road publikuje coroczne raporty o zgodności z wymaganiami dostępności i jest kanonicznym źródłem aktualnych oczekiwań regulatora wobec każdego operatora.