Dostępne taksówki w Londynie

Londyńska black cab (oficjalnie licencjonowana hackney carriage) jest dostępna dla osób na wózkach od 1989 roku. Każdy pojazd na drodze ma tylną hydrauliczną lub ręczną rampę, wewnętrzny system mocowania wózka z punktami kotwiczenia w podłodze, dostępny próg wejścia i wystarczającą wysokość wnętrza dla wózka elektrycznego oraz opiekuna. Kierowcy zdają The Knowledge, wymagający londyński egzamin z topografii, więc potrafią jechać każdą trasą w Londynie z pamięci i omijać korki bez GPS.

Wsiadanie do black cab: kierowca otwiera tylne drzwi i rozkłada rampę. Wjedź po rampie, ustaw wózek przodem do kierunku jazdy, a kierowca zabezpieczy go pasami podłogowymi i pasem biodrowym. Pas biodrowy jest wymagany prawem dla użytkowników wózków, kierowca nie ruszy, dopóki nie zostanie zapięty. Wózek może pozostać na własnych hamulcach, a mocowania podłogowe utrzymują go w miejscu podczas jazdy.

Black cabs mieszczą większość rozmiarów wózków. Drzwi pojazdu otwierają się na około 76 cm, a wnętrze ma około 130 cm szerokości i 145 cm wysokości, co wystarcza dla prawie każdego wózka ręcznego i większości wózków elektrycznych. Dłuższe wózki (ponad 130 cm) mogą wymagać ustawienia pod kątem, porozmawiaj z kierowcą przed wejściem. Psy asystujące jadą bezpłatnie.

Taksometr uruchamia się, gdy zaczyna się przejazd. Taryfa dzienna 1 obowiązuje od poniedziałku do piątku, od 06:00 do 20:00. Taryfa 2 obowiązuje wieczorem od 20:00 do 22:00 oraz w weekendy. Taryfa 3 obowiązuje w nocy od 22:00 do 06:00 oraz w święta państwowe. Typowy przejazd w Strefie 1 kosztuje na taksometrze od GBP 8 do GBP 14. Transfer z lotniska to od GBP 60 do GBP 100 z Heathrow i około GBP 90 do GBP 130 z Gatwick, zależnie od ruchu i pory dnia.

Zatrzymaj black cab z ulicy, gdy na dachu świeci się żółte światło For Hire. Kierowca zjeżdża przy krawężnik, otwiera tylne drzwi i rozkłada rampę na życzenie. Powiedz kierowcy cel podróży przez otwarte okno pasażera przed wejściem, żeby potwierdził, że może przyjąć kurs. Po wejściu kierowca ma prawny obowiązek wykonać przejazd, to zakaz odmowy wobec użytkownika wózka wynikający z Equality Act 2010.

Sieć postojów taxi jest gęsta w centrum Londynu. Każda większa stacja kolejowa ma postój, Liverpool Street, King's Cross St Pancras, Paddington, Victoria, Waterloo, London Bridge, Marylebone, Euston i Charing Cross mają stałą obsługę postoju. Heathrow ma postoje dostępne dla osób na wózkach przy każdym terminalu. Większe hotele, takie jak the Savoy, the Dorchester, Claridge's, the Langham i the Connaught, mają miejsce postoju przed wejściem głównym.

Mniejsze postoje rozsiane są po West Endzie i City, Trafalgar Square, Sloane Square, South Kensington, Mayfair, Bond Street, Knightsbridge, Soho, Covent Garden, Holborn. Postoje są oznaczone czarno-białym piktogramem taxi. Typowy postój w Strefie 1 ma od 2 do 6 czekających taxi w ciągu dnia. Późnym wieczorem możesz czekać 5 do 10 minut, aż kolejka się odnowi.

Gett (dawniej GetTaxi) to najbardziej ugruntowana aplikacja do black cabów w Londynie. Aplikacja rezerwuje wyłącznie licencjonowane black cabs, a wszystkie są dostępne dla osób na wózkach. Przed rezerwacją widzisz taxi na mapie, imię kierowcy, numer licencji i szacowaną cenę. Płatność odbywa się zapisaną kartą albo przez Apple Pay lub Google Pay, bez gotówki i bez szukania pieniędzy na końcu przejazdu. Opłata rezerwacyjna wynosi około GBP 2 ponad wskazanie taksometru.

Free Now (dawniej mytaxi) to druga duża aplikacja dla black cabów, siostrzana marka Hailo na rynku europejskim. Model jest taki sam jak w Gett, rezerwujesz licencjonowaną black cab, widzisz kierowcę na mapie, płacisz zapisaną kartą. Free Now w niektórych miastach pokazuje też niektóre pojazdy prywatne, ale w Londynie domyślny wybór to black cab i jest ona w pełni dostępna dla osób na wózkach.

Rezerwacje w aplikacji są przydatne w trzech sytuacjach, późnym wieczorem, gdy postoje pustoszeją i zatrzymywanie z ulicy zwalnia, przy deszczu lub zimnie, gdy nie chcesz czekać przy krawężniku, oraz zawsze wtedy, gdy chcesz potwierdzony odbiór pod stałym adresem, takim jak hotel, restauracja czy teatr. Opłata rezerwacyjna to niewielka dopłata za potwierdzenie.

Uber działa w Londynie i ma kategorię dostępną dla osób na wózkach, zwaną Uber Access, w niektórych miastach oznaczaną jako UberWAV. Flota Access to pojazdy prywatne przerobione tak, by przewozić użytkownika wózka bez przesiadania, z tylnym wejściem, rampą albo bocznym załadunkiem z platformą podnoszącą. Flota jest znacznie mniejsza niż flota black cab i poza Strefami 1 i 2 zasięg jest słabszy.

Bolt to drugi duży operator ride-hailing w Londynie i rozwija się od 2020 roku. Kategoria Bolt dostępna dla osób na wózkach to także przewozy prywatne i jest jeszcze mniejsza. Dla odwiedzającego użytkownika wózka Uber Access i Bolt są użytecznym uzupełnieniem black cab, zwłaszcza przy przejazdach, gdzie stała rezerwacja w aplikacji jest wygodniejsza niż zatrzymanie z ulicy, ale black cab pozostaje pewniejszym wyborem, ponieważ flota jest większa, a każdy pojazd jest dostępny z mocy prawa.

Praktyczny schemat, otwórz najpierw aplikację black cab, Gett albo Free Now, i sprawdź szacowany czas oczekiwania. Jeśli czekasz ponad 10 minut, sprawdź Uber Access jako porównanie. Wygrywa ta opcja, która ma bliższy pojazd. W Strefach 1 i 2 zwykle wygrywa black cab, na obrzeżach różnica się zmniejsza.

Minicaby w Londynie to pojazdy prywatne licencjonowane przez TfL. Są wyłącznie na wcześniejsze zamówienie, minicab nie może zabrać cię z ulicy. Jeśli kierowca zatrzymuje się przy krawężniku i proponuje przejazd bez wcześniejszej rezerwacji, odejdź, bo to nielegalna taksówka i nie podlega zasadom bezpieczeństwa TfL.

Licencjonowani operatorzy minicabów działają z licencjonowanych biur i wysyłają pojazdy telefonicznie lub przez aplikację. Większość centralnych flot minicabów to samochody osobowe i nie są one dostępne dla osób na wózkach, rynek minicabów dostępnych dla wózków istnieje, ale jest niewielki. Niektórzy operatorzy mają kilka vanów dostępnych dla osób na wózkach po 24 do 48 godzinach wcześniejszego zgłoszenia. Do głównych operatorów należą Addison Lee, Greentomatocars i niewielka liczba wyspecjalizowanych dostawców transportu dostępnego.

Dla użytkownika wózka pewnym wyborem jest zignorowanie rynku minicabów i korzystanie z black cabów, zatrzymanych z ulicy, z postoju albo przez Gett czy Free Now. Zarezerwowanego wcześniej minicaba dostępnego dla wózków użyj tylko wtedy, gdy konkretnie potrzebujesz stałej ceny i zaplanowanego odbioru na dłuższy przejazd do kodu pocztowego poza centrum Londynu. Nawet wtedy potwierdź dostępność pojazdu przed dniem przejazdu.

Ceny black cabów są liczone na taksometrze i regulowane przez TfL. Minimalna opłata to około GBP 3.80. Typowy przejazd wewnątrz Strefy 1, na przykład Westminster do South Kensington, kosztuje na taksometrze od GBP 8 do GBP 14. Przejazdy między strefami na obrzeża, do Greenwich, Hampstead lub Wimbledon, kosztują od GBP 25 do GBP 45. Transfer z Heathrow to od GBP 60 do GBP 100, z Gatwick od GBP 90 do GBP 130, z London City od GBP 35 do GBP 55, ze Stansted od GBP 110 do GBP 160. Pora dnia i ruch drogowy mogą te kwoty znacznie zmienić.

Płatność, każda black cab musi z mocy prawa przyjmować płatność kartą zbliżeniową, ta zasada zmieniła się w 2016 roku. Czytnik kart znajduje się z tyłu, obok użytkownika wózka. Niektórzy kierowcy wolą gotówkę i nie reklamują opcji kartą, ale prawo daje ci prawo do płatności kartą niezależnie od tego. Apple Pay i Google Pay działają tak samo jak karta. Nie ma dopłaty za płatność kartą.

Napiwki w Londynie są niewielkie. 10 procent to hojny napiwek. Zaokrąglenie do najbliższego funta lub do najbliższych pięciu funtów jest częstszym zwyczajem. Daj napiwek gotówką, jeśli możesz, w przeciwnym razie terminal kartowy zaoferuje opcję napiwku na końcu przejazdu. Nie ma obowiązku, usługa nie opiera się na napiwkach tak jak w niektórych innych miastach.

Equality Act 2010 zakazuje kierowcy taxi odmowy wobec użytkownika wózka, pobierania wyższej opłaty od użytkownika wózka albo odmowy przewozu psa asystującego, z ograniczonymi wyjątkami medycznymi. Warunki licencyjne TfL dla black cabów wprost odzwierciedlają te obowiązki, każda taksówka musi być dostępna dla osób na wózkach, każdy kierowca musi przyjąć użytkowników wózków, a obowiązuje standardowa opłata.

Jeśli kierowca odmawia przewozu, odmawia rozłożenia rampy, nalicza dopłatę za rampę lub wózek albo odmawia przewozu psa asystującego, możesz złożyć skargę do TfL pod numerem 0343 222 1234 albo przez stronę TfL. Zapisz numer identyfikacyjny taxi, widoczny wewnątrz pojazdu i z tyłu, datę i godzinę oraz zachowanie kierowcy. TfL traktuje te skargi poważnie i może zawiesić albo cofnąć licencję.

Jeśli utknąłeś, bo kierowca odmówił, przejdź do najbliższego postoju albo otwórz aplikację Gett lub Free Now, żeby uzyskać potwierdzoną rezerwację. Najszybsze rozwiązanie w centrum Londynu to prawie zawsze inna black cab, a nie procedura reklamacyjna.

Korzystaj z black cabów przy każdym przejeździe, który jest niewygodny w transporcie publicznym, wejście z progiem do restauracji, miejsce na linii metra bez bezstopniowego dostępu, późny wieczór, gdy autobusy kursują rzadziej, albo hotel daleko od stacji metra bez barier. Cena jest rozsądna przy krótkich przejazdach i często jest to szybsze niż autobus na trasach przecinających West End.

Łącz taxi z autobusem i Elizabeth Line, żeby mieć najlepszy dzień przyjazny dla osób na wózkach. Użyj Elizabeth Line do szybkich przejazdów wschód-zachód, autobusów na trasach turystycznych i black cab do pokonania ostatniego odcinka ze stacji bez barier do miejsca docelowego albo odcinka między dwiema atrakcjami na różnych liniach. Limit opłat TfL obejmuje przejazdy autobusem i metrem, taxi to zmienna część.

Zawsze siedź w taxi przodem do kierunku jazdy i sprawdź pas biodrowy, zanim kierowca ruszy. Wózek pozostaje na własnych hamulcach, mocowania podłogowe zapobiegają toczeniu się wózka, a pas biodrowy utrzymuje użytkownika w wózku. Jeśli kierowca nie oferuje pasa, poproś o niego, bo jest wymagany prawem i chroni cię przy nagłym hamowaniu.