Granada na wózku inwalidzkim: przewodnik po dostępności

Historyczne centrum jest zamknięte dla samochodów prywatnych. Praktyczne alternatywy to autobusy miejskie, taksówki (uprawnione do wjazdu do centrum) oraz spacer.

Transportes Rober obsługuje miejskie autobusy. C30 i C32 jadą pętlą na Alhambrę; C31 i C32 obsługują punkty widokowe w Albaicín; C34 dojeżdża do Sacromonte; linie lokalne zatrzymują się przy katedrze na Gran Vía lub Plaza Isabel Católica. Jednoliniowe metro Granady przebiega przez zachodnią część miasta, z dala od historycznego centrum, i bardziej przydaje się do dojazdu z hotelu na lotnisko niż do zwiedzania.

Alhambra to obiekt flagowy. Jej operator publikuje ustaloną trasę dla wózków inwalidzkich, windę do Palacio de Carlos V, dostępne toalety oraz wózek do wypożyczenia przy wejściu w miarę dostępności. Generalife jest na opublikowanej trasie w większości równy; Palacios Nazaríes i Alcazaba w niektórych miejscach mają stopnie.

Catedral de Granada i sąsiadująca Capilla Real (kaplica grobowa Królów Katolickich) znajdują się przy równych ulicach w pobliżu Plaza Isabel Católica. Oba obiekty to czynne zabytki historyczne, a diecezja jasno informuje, że dostępność wiąże się z trudnościami, ponieważ nie można dodawać instalacji zewnętrznych. Monasterio de la Cartuja i Monasterio de San Jerónimo leżą dalej, mają to samo szczere zastrzeżenie i są cichsze niż centralny zespół zabytków.

Alhambra działa w systemie wejść w wyznaczonych slotach, a bilety wyprzedają się na kilka tygodni naprzód w szczycie sezonu. Trasa dla wózków inwalidzkich korzysta z tych samych slotów czasowych co wizyta standardowa; należy wybrać typ wizyty, okno czasowe, opłacić i przybyć 30 minut przed slotem do Palacios Nazaríes.

Osoby z potwierdzonym stopniem niepełnosprawności 33% lub wyższym kwalifikują się do bezpłatnego wstępu lub stawki obniżonej, o czym decyduje się w kasie po sprawdzeniu dokumentów. Dla zwiedzających z zagranicy roboczym dowodem jest krajowy dokument potwierdzający niepełnosprawność oraz świeże zaświadczenie lekarskie na papierze firmowym szpitala, podające odpowiednik hiszpańskiego grado. Prosimy zabrać oryginały.

Flota Transportes Rober jest w dużej mierze niskopodłogowa, a większość turystycznych tras C (C30 do C34) nadaje się do przejazdu wózkiem inwalidzkim; warto upewnić się na przystanku. Karta dla emerytów (Tarjeta Pensionista) operatora daje uprawnionym posiadaczom bezpłatne, nieograniczone przejazdy na wszystkich liniach. Regulowana usługa taksówek dostępnych działa po telefonicznej rezerwacji z co najmniej godzinnym wyprzedzeniem i może wjeżdżać do zamkniętego centrum.

W Albaicín i Sacromonte to kostka brukowa, strome podjazdy i schodowe uliczki kończą równą trasę. Słynny widok Alhambry z Mirador de San Nicolás można osiągnąć mikrobusem C31 / C32, który zatrzymuje się blisko punktu widokowego, ale sam placyk pokryty jest nierówną kostką brukową i z większości stron otaczają go schody.

Wózek elektryczny lub wózek manualny w towarzystwie silnej osoby towarzyszącej poradzi sobie z przystankami linii C i samymi placykami widokowymi. Samodzielny użytkownik wózka manualnego uzna uliczki Albaicín za trudne. Mirador warto zaplanować jako pojedynczy wypad autobusem tam i z powrotem, a nie jako spacer przez dzielnicę.

Najważniejsza zniżka to ulga w Alhambrze przy 33% stopniu niepełnosprawności i może oznaczać bezpłatny lub obniżony wstęp w zależności od dokumentów uznanych w kasie. Pozostałe bilety do zabytków (Catedral, Capilla Real, San Jerónimo) zwykle oferują stawkę obniżoną około 5 euro dla zwiedzających z niepełnosprawnością po okazaniu dokumentów. Hiszpania nie uczestniczy obecnie w pilotażu europejskiej karty osoby z niepełnosprawnością; Tarjeta Acreditativa dla rezydentów dostępna jest wyłącznie dla mieszkańców. Pełna tabela według obiektów znajduje się na stronie zniżek dla osób z niepełnosprawnością w Granadzie.