W
Skip to main content

Wschodnie Ogrody Pałacu Cesarskiego: dostępność dla wózków

Wstęp wolny, bez rezerwacji, bezprogowe wejście od bramy Ōte-mon oraz utwardzone ścieżki po wewnętrznej cytadeli dawnego zamku Edo.

Wschodnie Ogrody Pałacu Cesarskiego (Higashi-Gyoen) zajmują dawną wewnętrzną cytadelę zamku Edo, siedziby szogunów Tokugawów w latach 1603-1868. Teren leży w obrębie współczesnych terenów Pałacu Cesarskiego, kilka minut od stacji Tokio. Wstęp jest bezpłatny, a bramy otwierają się przez sześć dni w tygodniu.

Dla osób na wózkach ogrody są wygodne. Główne wejście przy bramie Ōte-mon ma bezprogową ścieżkę boczną wzdłuż wartowni; wewnętrzne ścieżki to wybrukowany asfalt lub ubity żwir o łagodnym nachyleniu; toalety uniwersalne znajdują się przy każdej z trzech bram, a na trawnik Honmaru na szczycie cytadeli prowadzi wybrukowana rampa z ławkami po drodze.

Zaplanuj dwie do trzech godzin. Główna trasa zwiedzania prowadzi od bramy Ōte-mon w górę przez rampy wewnętrznej cytadeli na trawnik Honmaru, wokół fundamentów dawnej wieży, a następnie z powrotem przez bramę Hirakawa lub Kita-Hanebashi. Trasa ma około 1,5 kilometra, z łagodnym wzniesieniem od bramy do trawnika.

Dostępność w skrócie

Szczegóły dostępności
CoSzczegółyStatus
Bezprogowe wejście od bramy Ōte-mon
Brama Ōte-mon ma kamienną bezprogową ścieżkę przy wartowni. Bramy Hirakawa i Kita-Hanebashi również są bezprogowe, z wybrukowanymi podejściami. Kontrola bezpieczeństwa przy każdej z bram odbywa się na poziomie gruntu.
Dostępność potwierdzona
Utwardzone ścieżki po wewnętrznej cytadeli
Główna trasa zwiedzania przez wewnętrzną cytadelę biegnie po wybrukowanych lub ubitych żwirowych ścieżkach o łagodnym nachyleniu. Historyczne kamienne schody między poziomami cytadeli można obejść wybrukowanymi bocznymi rampami. Trawnik Honmaru na szczycie cytadeli jest utwardzony na obwodzie.
Dostępność potwierdzona
Wózki inwalidzkie do wypożyczenia przy bramach
Wózki do wypożyczenia są dostępne przy biurze muzeum Sannomaru-Shōzōkan w pobliżu bramy Ōte-mon. Liczba jest ograniczona; warto zapytać przy bramie przed wejściem. Bezpłatnie.
Częściowo potwierdzona
Toalety uniwersalne przy każdej bramie
Toalety uniwersalne znajdują się przy bramach Ōte-mon, Hirakawa i Kita-Hanebashi. Toalety w pawilonie wejściowym Ōte-mon są największe i obejmują miejsce do przewijania osób dorosłych.
Częściowo potwierdzona
Wstęp wolny dla wszystkich
Wschodnie Ogrody Pałacu Cesarskiego są bezpłatne dla wszystkich. Nie ma osobnego biletu dla osób z niepełnosprawnością, ponieważ w ogóle nie ma biletu. Muzeum Sannomaru-Shōzōkan na terenie ogrodów również jest bezpłatne.
Dostępność potwierdzona
Brak kolejek biletowych
W ogrodach nie obowiązują bilety. Odwiedzający odbierają przy bramie niewielki znacznik wejścia i zwracają go przy wyjściu; znacznik jest bezpłatny. Do samych ogrodów nie ma kolejki.
Dostępność potwierdzona
Najbliższy dostępny transport
Stacja Ōtemachi (linie Tokyo Metro Marunouchi, Tōzai, Chiyoda, Hanzōmon oraz Toei Mita) jest najbliżej bramy Ōte-mon, pięć minut bezprogowej drogi. Strona Marunouchi stacji Tokio leży dziesięć minut bezprogowo, wzdłuż płaskiej, wybrukowanej alei. Wszystkie wymienione stacje mają windy na poziom peronu.
Dostępność potwierdzona
Zasady dotyczące psów asystujących
Psy asystujące w uprzęży są wpuszczane do ogrodów. Inne zwierzęta domowe nie. Jeśli masz szczególne potrzeby, potwierdź to z obsługą bramy.
Częściowo potwierdzona

Krótko o miejscu

Wschodnie Ogrody to ta część współczesnego Pałacu Cesarskiego, która jest otwarta dla publiczności bezpłatnie. Zajmują wewnętrzną cytadelę (Honmaru) oraz trzecią cytadelę (Sannomaru) dawnego zamku Edo, twierdzy z czasów Tokugawów, która stała na tym terenie do 1868 roku. Pozostałe tereny Pałacu Cesarskiego (Ogród Fukiage oraz sale rezydencjonalne i ceremonialne) nie są dostępne bez rezerwacji, w odróżnieniu od Wschodnich Ogrodów.

Najczęściej odwiedzaną częścią jest trawnik Honmaru na szczycie cytadeli, otwarta przestrzeń zieleni, na której do wielkiego pożaru Edo w 1657 roku stała wieża zamkowa. Fundamenty wieży nadal są widoczne na północnym krańcu trawnika.

Gdzie wejść, gdy poruszasz się na wózku

Główne wejście to brama Ōte-mon (południowy wschód). Brama leży dwie minuty od wyjścia C13b stacji Ōtemachi (obsługiwane windą) oraz dziesięć minut od strony Marunouchi stacji Tokio. Ōte-mon to historyczna główna brama zamku Edo; kamienna boczna ścieżka przy wartowni jest bezprogowa.

Za bramą skieruj się prosto wzdłuż centralnej alei do muzeum Sannomaru-Shōzōkan, a następnie łagodnie wybrukowanym podejściem do wewnętrznej cytadeli. Trasa do trawnika Honmaru wznosi się o około 15 metrów na odcinku pół kilometra.

Co warto zobaczyć na terenie

Brama Ōte-mon: główna południowo-wschodnia brama zamku Edo, odbudowana po wojnie na oryginalnych kamiennych fundamentach. Konstrukcja typu masugata (kwadratowa brama z czterospadowym dachem) to jedna z największych zachowanych bram z epoki Edo.

Sannomaru-Shōzōkan: niewielkie muzeum kolekcji cesarskiej po południowej stronie trzeciej cytadeli. Wstęp wolny, bezprogowe wejście.

Wewnętrzna cytadela (Honmaru): szczyt dawnego zamku, dziś otwarty zielony trawnik wielkości dwóch boisk piłkarskich. Otoczony starożytnymi kamiennymi murami, dojście wybrukowanymi rampami. Fundamenty dawnej wieży znajdują się na północnym krańcu.

Mury zamkowe: kamienne mury wokół wewnętrznej cytadeli są w dużej mierze zachowane i widoczne ze ścieżki obwodowej. Wznoszą się około 15 metrów ponad poziom bramy.

Ogród Ninomaru: niewielki tradycyjny ogród ze stawem na wschodnim zboczu cytadeli, z utwardzonymi ścieżkami i bezprogowym wejściem od centralnej alei.

Toalety i miejsca do odpoczynku

Toalety uniwersalne znajdują się przy każdej z trzech otwartych bram oraz w muzeum Sannomaru-Shōzōkan. Toalety w pawilonie wejściowym Ōte-mon są największe, z miejscem do przewijania osób dorosłych oraz uchwytami.

Ławki ustawiono wzdłuż centralnej alei oraz na trawniku Honmaru. Ogród Ninomaru ma zadaszone siedziska przy stawie, z bezprogowym dostępem.

Jak dojechać

Metro: linie Tokyo Metro Marunouchi, Tōzai, Chiyoda lub Hanzōmon albo linia Toei Mita, do stacji Ōtemachi. Skorzystaj z wyjścia C13b (z windą, dwie minuty od bramy Ōte-mon).

JR: stacja JR Tokio (strona Marunouchi), dziesięciominutowy bezprogowy spacer wzdłuż Eitai-dōri. Strona Marunouchi ma szeroki chodnik i zadaszoną kolumnadę.

Autobus: autobusy Toei obsługujące Ōtemachi lub stację Tokio zatrzymują się w pięciominutowym dojściu od bram. Niskopodłogowe, z chowanymi rampami.

Dostępna taksówka: zarezerwuj z wyprzedzeniem dostępną taksówkę na wieczorny powrót. Punkt podjazdu znajduje się przy bramie Ōte-mon lub przy wyjściu Marunouchi stacji Tokio.

Wskazówki dla osób na wózkach

Zaplanuj poranną wizytę we wtorek, środę, czwartek, sobotę lub niedzielę. Ogrody są zamknięte w poniedziałki i piątki. Poranne światło ładnie oświetla mury cytadeli od wschodu.

Zabierz wodę. Trawnik Honmaru nie ma zadaszonych siedzisk; latem najlepsze miejsca na odpoczynek to cień drzew wzdłuż centralnej alei oraz Ogród Ninomaru.

Połącz wizytę ze stacją Tokio. Strona Marunouchi stacji Tokio to jeden z najbardziej okazałych dostępnych budynków stacyjnych w Japonii; bezprogowe przejście Marunouchi to wygodne dopełnienie wizyty w ogrodach.

Sannomaru-Shōzōkan zostaw na koniec. Niewielkie muzeum kolekcji cesarskiej po południowej stronie trzeciej cytadeli ma windę i bezprogowy sklep; to najcichsze zadaszone miejsce na terenie.

Najważniejsze informacje

Adres: 1-1 Chiyoda, Chiyoda-ku, Tokio. Wejścia: brama Ōte-mon, Hirakawa lub Kita-Hanebashi. Wszystkie bezprogowe. Godziny otwarcia: 09:00-17:00 (lato), 09:00-16:30 (wiosna i jesień), 09:00-16:00 (zima); zamknięte w poniedziałki i piątki. Wstęp: bezpłatny dla wszystkich, bez rezerwacji. Przewidywany czas zwiedzania: 1,5 do 2 godzin.

Dostępne atrakcje w pobliżu

Strona Marunouchi stacji Tokio oraz pasaż handlowy KITTE leżą pięć minut bezprogowo. Muzeum Mitsubishi Ichigōkan to dziesięciominutowy bezprogowy spacer przez Marunouchi. Narodowe Muzeum Sztuki Współczesnej (MOMAT) leży sześć minut na północ od bramy Hirakawa.

Jak zweryfikowaliśmy tę stronę

Ostatnia weryfikacja .

Źródła: