Wenecja na wózku inwalidzkim: przewodnik po dostępności

ACTV obsługuje sieć vaporetti. Większość łodzi jest dostępna dla osób na wózkach inwalidzkich: pomosty leżą mniej więcej na poziomie pokładu, obsługa układa przenośną rampę nad szczeliną przy wsiadaniu, a środkowe pokłady mają miejsca dla wózków. Linia 1 to wolna usługa po Canal Grande z licznymi przystankami, a linia 2 to szybszy express. Obie zabiorą Państwa z Piazzale Roma lub stacji Santa Lucia przez Canal Grande obok Rialto, Ca' Rezzonico, Accademii i San Marco.

Pomosty się różnią. Duże węzły przesiadkowe (Piazzale Roma, Ferrovia, Rialto, San Marco, Accademia) mają dostęp bez stopni od strony nabrzeża. Mniejsze pomosty mogą mieć jeden stopień przy trapie od strony brzegu, a kilka przystanków na wyspach zewnętrznych w ogóle nie jest bez stopni. Prosimy zapytać obsługę w kasie biletowej przed wsiadaniem, jeśli kierują się Państwo do mniej popularnego przystanku, a wskaże Państwu trasę przez najbliższą dostępną alternatywę.

Opłaty: standardowy 75-minutowy bilet na vaporetto należy do najdroższych pojedynczych biletów komunikacji miejskiej w Europie. Wielodniowe karnety miejskie Venezia Unica wychodzą taniej, jeśli planują Państwo dużo się przemieszczać. Ulgi dla osób z niepełnosprawnością są opisane na stronie zniżek poniżej.

Wenecja ma wiele mostów, a sporo z tych mniejszych nadal ma stopnie. Praktyczna zasada dla osób na wózkach to planowanie trasy most po moście, a nie po dystansie pieszym. Cztery mosty nad Canal Grande (Calatrava przy Piazzale Roma, Scalzi przy Ferrovia, Rialto i Accademia) to strategiczne przejścia. Spośród nich Calatrava i Rialto mają opcje rampowe lub dostępne dla osób na wózkach; Scalzi i Accademia mają stopnie.

Urząd Turystyki Wenecji publikuje mapę dostępności do druku, pokazującą, które boczne mosty mają przenośne rampy dla osób na wózkach (tzw. Carrozzelle servoscala). W razie wątpliwości lepiej przepłynąć vaporetto, niż obchodzić most. Dwa przystanki łodzią są szybsze niż piętnastominutowy objazd w poszukiwaniu mostu z rampą, a Państwa ręce na tym skorzystają.

Pięć atrakcji tworzy podstawowy zestaw przyjazny osobom na wózkach inwalidzkich w Wenecji. Basilica di San Marco ma wejście z rampą przez Porta dei Fiori, windę na wyższe piętro Museo i bezpłatny wstęp dla zwiedzających z niepełnosprawnością wraz z jedną osobą towarzyszącą.

Na tej samej piazzy Palazzo Ducale prowadzi zwiedzanie standardowe, które jest w pełni dostępne, z dostępną toaletą na parterze. Most Westchnień nie jest dostępny. Tuż obok Campanile di San Marco ma windę do dzwonnicy, zainstalowaną w latach 60. XX wieku.

Po drugiej stronie Canal Grande, po stronie Dorsoduro, Peggy Guggenheim Collection ma cztery platformy podnoszące, bezpłatne wypożyczenie wózka i bezpłatny wstęp dla zwiedzających z niepełnosprawnością wraz z osobą towarzyszącą. Sąsiednia Gallerie dell'Accademia ma wejście bez barier po prawej stronie oraz windy na pierwsze piętro.

Prosimy pominąć gondolę, chyba że Państwa towarzysze pomogą Państwu wsiąść i wysiąść. Gondole nie są dostępne. Dostępną alternatywą na wodzie jest taksówka wodna lub vaporetto ACTV linii 1; obie opcje są omówione na stronie rejsów poniżej.

Z lotniska Marco Polo do miasta dowozi Alilaguna (linie wodnych autobusów), autobus ACTV nr 5 jedzie do Piazzale Roma w 20 minut, a Motoscafi Venezia obsługuje prywatne taksówki wodne. Ze stacji kolejowej Santa Lucia usługa RFI Sala Blu PRM obsługuje pomoc przy przyjeździe bezpłatnie po zgłoszeniu z trzygodzinnym wyprzedzeniem. Pomost vaporetto Ferrovia jest kilka metrów od wyjścia ze stacji. Pełne dane operatorów, telefony i dokowanie są na stronie rejsów.