Przewodnik po Düsseldorfie dla osób na wózku inwalidzkim

Rheinbahn obsługuje tramwaje, podziemną Stadtbahn oraz autobusy w Düsseldorfie i okolicznych miastach nad Renem. Flota tramwajowa jest w całości niskopodłogowa w ruchu liniowym od 2012 roku, więc wsiadanie z przystanku przykrawężnikowego zwykle odbywa się na poziomie. Sieć Stadtbahn ma windy na większości stacji podziemnych; warto sprawdzić trasę w aplikacji Rheinbahn przed wyjściem, ponieważ awarie wind są głównym problemem, na który napotykają użytkownicy wózków inwalidzkich.

Posiadacze niemieckiej karty osoby niepełnosprawnej z oznaczeniem B na odwrocie mogą zabrać zarejestrowanego opiekuna bezpłatnie do każdego tramwaju, Stadtbahn i autobusu Rheinbahn. Sama karta, jeśli zawiera pomarańczowy nadruk po prawej stronie, obejmuje również bezpłatne przejazdy dla posiadacza. Należy okazać ją kontrolerowi w pojeździe; nie jest wymagana wcześniejsza rezerwacja wjazdu wózkiem.

Dworzec główny Düsseldorf Hauptbahnhof ma dostęp windami z peronów regionalnych i S-Bahn na poziom Rheinbahn, a kolejka SkyTrain na lotnisku łączy terminal ze stacją dalekobieżną przesiadką na jednym poziomie.

Starówka Düsseldorfu skupia się wokół Marktplatzu i Burgplatzu na wschodnim brzegu Renu. Większość obszaru to strefa piesza, z ponad 300 pubami i restauracjami stłoczonymi na około pół kilometra kwadratowego, dlatego mieszkańcy nazywają ją najdłuższym barem świata. Główne ulice między nimi (Bolkerstraße, Flinger Straße, Andreasstraße) są płaskie i dobrze wybrukowane.

Bruk pojawia się w mniejszych bocznych uliczkach i wokół nabrzeża Burgplatz; trasy, którymi rzeczywiście chodzą turyści, są gładkie. Promenada nadreńska biegnąca wzdłuż zachodniego skraju Altstadt jest na całej długości na jednym poziomie, ze zjazdami z krawężników na każdej przecznicy.

K20 Kunstsammlung przy Grabbeplatz i jej siostrzany obiekt K21 w Ständehaus są bezbarierowe i wypożyczają wózki inwalidzkie bezpłatnie. Kolekcje Klee, Picassa i Mondriana znajdują się na piętrach obsługiwanych windami.

Museum Kunstpalast przy Ehrenhof ma bezprogowe wejście z drzwiami automatycznymi, kilka wind obsługujących każde piętro oraz dostępne toalety na parterze i pierwszym piętrze.

Rheinturm posiada dwie publiczne windy prowadzące na taras widokowy na wysokości 166 metrów oraz obrotową restaurację nad nim; oba poziomy są dostępne windą dla osób na wózku inwalidzkim.

Königsallee, kilometrowy luksusowy bulwar handlowy miasta, jest najszerszą ulicą w Niemczech (około 87 metrów od fasady do fasady); kanał pośrodku ma równe podejścia przy każdym mostku.

Rewitalizowany obszar MedienHafen na rzece na południe od starego miasta posiada wybrukowane promenady wokół całego basenu, z widokami na budynki Franka Gehry’ego od strony wody na jednym poziomie.

Główną zniżką w Düsseldorfie jest wstęp dla zarejestrowanego opiekuna. W K20 i K21 Kunstsammlung, w Museum Kunstpalast oraz w KIT Kunst im Tunnel niemiecka karta osoby niepełnosprawnej z oznaczeniem B na odwrocie uprawnia opiekuna do bezpłatnego wstępu. W sali koncertowej Tonhalle osoba niepełnosprawna i opiekun płacą każde około połowy standardowego biletu.

Należy mieć ze sobą samą kartę; zniżka jest stosowana na miejscu w kasie. Zagraniczne karty niepełnosprawności nie są automatycznie uznawane, ale zwykle są akceptowane wraz z paszportem.

Późna wiosna i wczesna jesień to najłatwiejsze pory roku. Altstadt zapełnia się weekendowymi tłumami od czwartkowego wieczoru, a jarmark bożonarodzeniowy na Marktplatz jest gęsto uczęszczany od końca listopada do nowego roku; warto przyjść na otwarcie, a nie wieczorem, jeśli zależy nam na miejscu do manewrowania. Karnawał w lutym zamyka większość Altstadt dla ruchu, ale przyciąga też stojące tłumy, przez które trudno się przemieszczać.