Dostępność Musée d'Orsay dla osób na wózkach

Musée d'Orsay mieści francuską kolekcję narodową sztuki z lat 1848–1914. Obejmuje to późnych romantyków i realistów na początku okresu, przechodzi przez impresjonistów i postimpresjonistów pośrodku, a kończy się symbolizmem i galeriami sztuk dekoracyjnych secesji.

Najważniejsze dzieła to Coquelicots i Gare Saint-Lazare Moneta, Olympia i Le Déjeuner sur l'herbe Maneta, Bal du Moulin de la Galette Renoira, Autoportret i Sypialnia w Arles van Gogha oraz Gracze w karty Cézanne'a.

Sam budynek stanowi wyjątkową zaletę pod względem dostępności. Jako dawny dworzec kolejowy ma szeroką centralną nawę biegnącą przez całą długość budynku na poziomie parteru, bez schodów po drodze. Boczne galerie odchodzą od nawy przez płaskie progi. Na środkowe i najwyższe piętro można wjechać wyłącznie windą. W Orsay nie ma odpowiednika trasy tylko po schodach, jak bywa to w starszych pałacach.

Należy wejść przez Porte A. Porte A to dostępne wejście od strony esplanade Bellechasse-Solférino, oddzielone od głównego wejścia Porte C, z którego korzysta większość osób z biletami. Krawężnik przy Porte A jest obniżony, drzwi szerokie, a próg zrównany z poziomem holu recepcyjnego wewnątrz.

Jeśli ktoś przez pomyłkę dotrze do Porte C, personel skieruje tę osobę do Porte A. Nie należy ustawiać się w kolejce przy Porte C razem ze standardowymi posiadaczami biletów, ponieważ pierwszeństwo dla osób z niepełnosprawnością obowiązuje przy Porte A, a nie przy głównym wejściu, a stanie w kolejce przy Porte C marnuje miejsce, które można wykorzystać podczas zwiedzania.

Miejsce wysiadania z dostępnej taksówki znajduje się od strony rue de Lille, za rogiem od Porte A. Krawężnik jest tam obniżony na rogu rue de Lille i rue de Bellechasse, co stanowi najdogodniejszy punkt zatrzymania dla taksówki.

Centralna nawa na parterze biegnie przez całą długość budynku, z ekspozycjami rzeźb pośrodku oraz bocznymi galeriami otwierającymi się na realizm, wczesny impresjonizm i sale poświęcone architekturze. Nawa jest płaska, wyłożona oryginalną posadzką z epoki Belle Époque i całkowicie pozbawiona stopni. To najłatwiejsza część muzeum do poruszania się na wózku.

Z parteru windy po obu stronach nawy prowadzą na środkowe piętro, czyli do symbolizmu, secesji, galerii sztuk dekoracyjnych oraz złoconej i lustrzanej Salle des Fêtes, która pełniła funkcję sali balowej hotelu dworcowego, a także na najwyższe piętro, czyli do głównych galerii impresjonistów i postimpresjonistów, z słynnym podświetlanym oknem zegara na zachodnim końcu.

Najwyższe piętro jest najbardziej zatłoczone. Korytarz między salami Moneta i van Gogha może się mocno zwężać w godzinach największego ruchu po południu, więc jeśli plan jest elastyczny, pierwsza godzina po otwarciu jest najspokojniejszym momentem na przejazd przez najważniejsze sale.

Dostępne toalety znajdują się na każdym ogólnodostępnym piętrze, na parterze przy recepcji, na środkowym piętrze przy Salle des Fêtes, która nadaje się też na spokojniejszy punkt odpoczynku w połowie wizyty, oraz na najwyższym piętrze przy galeriach impresjonistów. Każda z nich jest zaznaczona na drukowanej mapie dostępności wydawanej w recepcji oraz na mapie cyfrowej w przewodniku mobilnym Orsay.

Dostępna toaleta na najwyższym piętrze przy galeriach impresjonistów może mieć krótkie kolejki w najbardziej ruchliwych godzinach przyjazdu wycieczek autokarowych około południa. Zwykle najspokojniejsza jest dostępna toaleta na środkowym piętrze przy Salle des Fêtes i to właśnie tam warto zrobić naturalną przerwę po salach symbolizmu.

Orsay oferuje bezpłatny wstęp dla osób z niepełnosprawnością oraz jednego opiekuna. Należy mieć ze sobą uznaną kartę niepełnosprawności, czyli francuską CMI, Europejską Kartę Osoby Niepełnosprawnej albo równoważny dokument z kraju zamieszkania, lub aktualne zaświadczenie lekarskie na papierze firmowym. Przy kontroli bezpieczeństwa przy Porte A może być również wymagany dokument tożsamości ze zdjęciem.

Należy korzystać z Porte A jako wejścia. Personel recepcji potwierdza uprawnienia w dniu wizyty i znosi standardowy bilet, a opiekun nie potrzebuje osobnej karty. Zasada traktuje jednego opiekuna na jedną osobę z niepełnosprawnością jako część tego samego wstępu, na tej samej zasadzie co w Luwrze i Centre Pompidou.

Rezerwacja online nadal jest przydatna dla wybranego terminu i przedziału godzinowego, mimo że sam bilet jest bezpłatny. Internetowy system rezerwacji ma opcję dla osób o ograniczonej mobilności, która obsługuje proces biletu bezpłatnego i przypisuje slot przy Porte A.

Transport publiczny: najbliższe w pełni dostępne opcje to autobusy RATP 24, 63, 68, 69, 73, 83, 84 i 94. Wszystkie kursują niskopodłogowymi pojazdami z wysuwanymi rampami przy przednich drzwiach. Stacje metra i RER najbliżej muzeum, czyli Solférino na linii 12, Assemblée Nationale na linii 12 oraz stacja RER C Musée d'Orsay, nie są dostępne bez stopni, więc metro nie jest wygodnym rozwiązaniem dla osób poruszających się na wózkach.

Najbardziej niezawodną opcją są dostępne taksówki. Warto zamówić G7 Access lub Taxis Bleus co najmniej godzinę lub dwie wcześniej, a w godzinach szczytu jeszcze wcześniej. Czas przejazdu z hotelu w okolicach Bastille, Saint-Lazare lub wieży Eiffla wynosi od 10 do 20 minut poza szczytem. Miejsce wysiadania dla osób o ograniczonej mobilności znajduje się od strony rue de Lille, za rogiem od Porte A.

Spacer: Orsay leży na płaskiej, bezstopniowej trasie wzdłuż Quai Anatole-France i Quai Voltaire od strony Tuileries, z przejściem przez Pont Royal po chodniku bez stopni. Spacer od Piramidy Luwru do Porte A ma około 700 metrów prawie całkowicie płaskiego chodnika i zajmuje około 12 minut przy spokojnym tempie wózka.

Warto odebrać drukowaną mapę dostępności przy recepcji Porte A, nawet jeśli aplikacja Orsay została już pobrana. Drukowana mapa zawiera aktualne tymczasowe zamknięcia i zmiany w rozmieszczeniu dzieł, których aplikacja nie zawsze aktualizuje w czasie rzeczywistym.

Najlepiej przyjść w pierwszej godzinie po otwarciu, jeśli plan obejmuje galerie impresjonistów na najwyższym piętrze. Korytarze mocno się zapełniają w południe, kiedy przyjeżdżają wycieczki autokarowe, a te same sale są wyraźnie łatwiejsze do przejazdu o 09:30 niż o 13:00.

Jeśli Orsay ma być zwiedzane razem z Luwrem, najlepiej zacząć od Orsay. To muzeum jest mniejsze i szybsze, liczba wind jest tu większa, a ukończenie wizyty rano zostawia dłuższe zwiedzanie Luwru na popołudnie, kiedy większym problemem jest zmęczenie niż tłok.

Adres: 1 rue de la Légion d'Honneur, 75007 Paryż. Dostępne wejście: Porte A od strony esplanade Bellechasse-Solférino. Godziny otwarcia: zwykle 09:30–18:00, z wydłużonym otwarciem do 21:45 w czwartek. Zamknięte w poniedziałek, 1 maja i 25 grudnia. Warto potwierdzić przed wizytą, ponieważ harmonogram otwarcia zmienia się przy wystawach specjalnych.

Bilet standardowy: 16 EUR online do kolekcji stałej. Osoba z niepełnosprawnością i jeden opiekun: bezpłatnie, z dokumentem tożsamości ze zdjęciem i dokumentacją niepełnosprawności przy Porte A. Wypożyczenie wózka: bezpłatne, w zależności od dostępności, z zatrzymaniem dokumentu tożsamości na czas wypożyczenia.

Musée de l'Orangerie na zachodnim końcu Tuileries to 15 minut jazdy wózkiem bez stopni od Orsay przez Pont Royal. W Orangerie znajdują się Lilie wodne Moneta w dwóch owalnych salach zaprojektowanych specjalnie dla tych obrazów, a całe muzeum jest w pełni dostępne bez stopni, z windą między dwoma piętrami galerii. Oba muzea da się wygodnie połączyć w jeden dzień, jeśli celem jest impresjonizm.

Luwr znajduje się bezpośrednio po drugiej stronie Pont Royal na Prawym Brzegu, około 700 metrów płaskiego chodnika od Porte A. Jeśli wizyta trwa kilka dni, wygodniej jest rozdzielić Orsay i Luwr na dwa kolejne dni niż próbować obu jednego dnia. Ogród Tuileries między tymi dwoma muzeami również jest bezstopniowy wzdłuż głównej osi i stanowi dobry punkt pośredniej przerwy.