Dostępne toalety w Paryżu

Sanisettes to sieć bezpłatnych, samoczyszczących, automatycznych publicznych toalet dla jednej osoby, należących do miasta Paryża. W 20 dzielnicach działa około 400 do 435 obiektów, a największe zagęszczenie występuje w centralnych dzielnicach turystycznych (1., 4., 5., 6., 7., 8.) oraz przy głównych bulwarach. Na ulicy widać szary, cylindryczny lub prostokątny kiosk z zielonym światłem, gdy jest wolny, i czerwonym, gdy jest zajęty.

Większość nowoczesnych Sanisettes jest dostępna dla osób na wózkach: szerokie drzwi uruchamiane przyciskiem, płaski próg, wewnętrzny promień skrętu około 1,5 metra, poręcze oraz miska ustępowa na odpowiedniej wysokości z przyciskiem spłukiwania na ścianie. Wnętrze jest automatycznie płukane po każdym użyciu, a przed ponownym wejściem trzeba poczekać na zielone światło. Status dostępności każdej jednostki jest oznaczony w zbiorze danych Sanisette na opendata.paris.fr, który jest aktualizowany w miarę pojawiania się i wyłączania obiektów.

Sanisettes są bezpłatne. Nie ma płatności, żetonu ani obsługi. Należy nacisnąć przycisk, drzwi się otwierają, a wewnątrz jest 15 do 20 minut, zanim obiekt uruchomi cykl czyszczenia. Drzwi nie da się zablokować z zewnątrz, po zakończeniu cyklu czyszczenia automatycznie się odblokowują. Jeśli przyjazd nastąpi podczas czyszczenia, warto poczekać, bo obiekt będzie ponownie dostępny po około 60 do 70 sekundach.

Godziny otwarcia Sanisettes nie są całodobowe w całym mieście. Większość działa od 06:00 do 22:00, a część pozostaje otwarta 24/7 przy głównych osiach (Champs-Élysées, Rue de Rivoli, okolice stacji kolejowych). Zbiór opendata.paris.fr podaje harmonogram dla każdej jednostki. Po 22:00 w dzielnicach mieszkaniowych najbardziej niezawodną dostępną toaletą jest lobby otwartego hotelu, brasserie, która nadal serwuje, albo jedna z całonocnych kawiarni przy stacjach kolejowych.

W biletowanych muzeach i zabytkach dostępne toalety są pewnym rozwiązaniem. Luwr ma dostępne toalety na każdym piętrze skrzydeł Sully i Denon, oznaczone przy wejściu z każdej galerii; Musée d'Orsay ma dostępne toalety na parterze i na poziomie restauracji na najwyższym piętrze; Centre Pompidou ma dostępne toalety na każdym publicznym piętrze przy banku wind; Musée de l'Orangerie ma jedną dostępną toaletę na dolnym poziomie, przy salach z Nenufarami.

Wieża Eiffla ma dostępne toalety na poziomie esplanady, na pierwszym piętrze i na drugim piętrze, górne piętro nie jest dostępne dla osób na wózkach. Łuk Triumfalny ma dostępne toalety na poziomie tarasu na dachu, do którego prowadzi winda. Pałac Wersalski ma dostępne toalety przy głównym wejściu, w ogrodach przy Wielkim Kanale oraz wewnątrz Trianonów. Sainte-Chapelle i Conciergerie korzystają z jednej dostępnej toalety przy recepcji Conciergerie.

Mniejsze muzea różnią się między sobą. Musée du Quai Branly, Musée Picasso, Musée Carnavalet i Musée Rodin mają przynajmniej jedną dostępną toaletę na głównym publicznym piętrze, oznaczoną od kasy biletowej. Musée Cluny, Musée Cognacq-Jay oraz mniejsze maisons d'écrivain (muzea-domy pisarzy) często mają jedną dostępną toaletę, czasem prowadzi do niej trasa techniczna przez windę pracowniczą; warto zapytać przy wejściu.

Domy towarowe są najlepszym pewnikiem, jeśli chodzi o dostępną toaletę w pobliżu głównych ulic handlowych. Galeries Lafayette Haussmann (40 boulevard Haussmann, 9. dzielnica) ma dostępne toalety dla klientów na kilku piętrach, a najczystsze zwykle znajdują się na wyższych poziomach, do których prowadzi centralny bank wind. Wypożyczalnia wózków jest dostępna bezpłatnie w punkcie Concierge na parterze.

Le Bon Marché Rive Gauche (24 rue de Sèvres, 7. dzielnica) ma dostępne toalety dla klientów na wyższych piętrach, do których prowadzi winda. La Grande Épicerie obok, należąca do tej samej grupy, ma dostępną toaletę na parterze przy kawiarni. Printemps Haussmann (64 boulevard Haussmann) ma dostępne toalety na wyższych piętrach, do których prowadzi główna winda, a taras na dachu ma wejście bez stopni tą samą windą, z dostępną toaletą przy barze.

BHV Marais (52 rue de Rivoli, 4. dzielnica) ma dostępne toalety na wyższych piętrach. Samaritaine (9 rue de la Monnaie, 1. dzielnica) została ponownie otwarta w 2021 roku po dużej renowacji i ma dostępne toalety na każdym piętrze. Domy towarowe zwykle działają od 10:00 do 20:00, w soboty później, a toalety są otwarte, gdy otwarty jest sklep, i bezpłatne dla każdego odwiedzającego.

Główne stacje SNCF mają przynajmniej jedną dostępną toaletę w głównym holu. Gare du Nord, Gare de Lyon, Gare Saint-Lazare, Gare Montparnasse, Gare de l'Est i Gare d'Austerlitz mają płatną strefę toalet publicznych (około 1 do 2 EUR) z co najmniej jedną dostępną kabiną. Toalety są oznaczone z peronów i z hali głównej symbolem uniwersalnej dostępności.

Bezpłatne toalety stacyjne są dostępne w salonach SNCF Salon Grand Voyageur (tylko dla posiadaczy kart lojalnościowych) oraz w niektórych kawiarniach przy peronach. Większość podróżnych korzysta z płatnych toalet publicznych, które są sprzątane co 30 do 60 minut i zwykle są dostępne od 06:00 do północy. Po północy dostępność stacji spada, a toalety publiczne mogą być zamknięte. 24-godzinne Sanisette zwykle znajduje się w promieniu 200 metrów od każdej dużej stacji.

Stacje metra i RER obsługiwane przez RATP zasadniczo nie mają publicznych toalet na poziomie peronu. Główne wyjątki to większe stacje przesiadkowe (Châtelet-Les Halles, Auber, Gare du Nord RER), które mają płatne toalety publiczne w podziemnym holu, z co najmniej jedną dostępną kabiną. Jeśli korzysta się z metra, warto użyć Sanisette albo toalety w obiekcie zamiast polegać na stacji.

Toalety w restauracjach są najmniej pewną częścią dnia. Największą barierą w Paryżu rzadko bywa wejście, częściej jest nią toaleta, zwykle w piwnicy na dole wąskich krętych schodów. Wiele bistro i małych kawiarni odziedziczyło układ budynku sprzed 1970 roku, co oznacza tylko schody. Zawsze warto zapytać przed zajęciem miejsca: "Les toilettes sont-elles accessibles aux fauteuils roulants ?" ("Czy toalety są dostępne dla osób na wózkach?")

Większe brasserie, hotelowe restauracje i nowocześniejsze grupy restauracyjne są pewniejsze. Historyczne brasserie, które zostały odnowione w ciągu ostatnich 20 lat (Bofinger, Brasserie Lipp, Le Train Bleu na Gare de Lyon), zwykle mają przynajmniej jedną dostępną toaletę na głównym piętrze. Hotelowe restauracje w hotelach 4- i 5-gwiazdkowych prawie zawsze mają dostępne toalety na głównym piętrze.

Nowoczesne sieci restauracyjne i nowa fala miejsc bistronomicznych zwykle spełniają standardy dostępności z Loi 2005-102 i mają dostępne toalety na głównym piętrze. Sieci fast foodów (McDonald's, Burger King, większe sieci boulangerie, takie jak Paul) zwykle mają dostępne toalety w centralnych lokalizacjach, ale warto sprawdzić na miejscu, bo nie każda placówka w zabytkowym budynku została dostosowana.

Najbardziej przydatną aplikacją jest Flush (darmowa, iOS i Android), globalna, oparta na zgłoszeniach użytkowników wyszukiwarka toalet, która łączy toalety publiczne, Sanisettes i toalety w obiektach oznaczone przez użytkowników. Warto włączyć filtr dostępności. Pokrycie w centralnym Paryżu jest dobre, poza centrum słabsze. Aplikacja służy jako narzędzie orientacyjne, nie jako gwarancja, dlatego po przyjeździe warto potwierdzić, że obiekt jest otwarty i działa.

Miasto Paryż publikuje oficjalny zbiór danych Sanisette na opendata.paris.fr. Zbiór jest geokodowany i zawiera informacje o dostępności, godzinach otwarcia oraz aktualnym statusie działania. Oficjalnej aplikacji miasta Paryża nie ma, ale aplikacje firm trzecich (Toilettes Publiques, Sanisette Paris) prezentują te dane w bardziej podróżnym formacie. Przed wyjściem warto pobrać mapy offline, bo transmisja danych w metrze bywa niestabilna.

Google Maps pokazuje dostępne toalety w głównych obiektach (Luwr, Pompidou, Galeries Lafayette, stacje kolejowe), ale Sanisettes nie zawsze są oznaczone. Pokrycie w Apple Maps jest podobne. Obie usługi są wiarygodne w przypadku toalet w obiektach, a przy toaletach ulicznych lepiej użyć Flush albo warstwy Sanisette z opendata.

Warto oprzeć plan dnia na dwóch znanych dostępnych toaletach, jednej przy punkcie startowym (muzeum, stacja, hotel) i jednej przy punkcie końcowym. Resztę trasy można ułożyć między nimi, z przynajmniej jedną Sanisette albo domem towarowym mniej więcej co dwie godziny.

Największym błędem jest wyjście z muzeum w porze lunchu z założeniem, że toaleta znajdzie się na ulicy. Nawet przy sieci Sanisette cykl czyszczenia i kolejka mogą oznaczać 15 minut czekania na działający obiekt.

Jeśli podróżuje się na wózku elektrycznym, szersze nowoczesne Sanisettes (generacja po 2009 roku) są dostosowane do wózka o szerokości 70 cm oraz do przestrzeni manewrowej, starsze mogą takie nie być. Zbiór opendata.paris.fr oznacza szersze jednostki. W razie wątpliwości warto wybrać dom towarowy albo duże muzeum, bo tam dostępna toaleta na pewno zmieści wózek elektryczny.

Warto zabrać mały zestaw: kilka monet do płatnych toalet stacyjnych, składany pokrowiec lub podkładkę na sedes, jeśli jest preferowana, małą butelkę środka do dezynfekcji rąk (Sanisettes mają dozowniki mydła, ale czasem są puste) oraz własne chusteczki. Sanisette spłucze podłogę i ściany, ale nadal jest to publiczna jednostka.

Jeśli podróżuje się z dzieckiem albo z asystentem osobistym, standardowa dostępna Sanisette pomieści przy drzwiach dwie osoby stojące obok siebie, co w europejskich toaletach publicznych jest nietypowe. Dostępne toalety w domach towarowych są podobnie przestronne. Mniejsze toalety w obiektach mogą być ciasne, więc w razie potrzeby warto zapytać przed wejściem, czy obie osoby zmieszczą się w środku.

Dokładna dzienna liczba działających dostępnych Sanisettes zmienia się wraz z rotacją jednostek przez konserwację. Zbiór opendata.paris.fr należy traktować jako źródło na żywo, a nie jako liczbę, którą podajemy. Nie udało się potwierdzić pełnej, oficjalnej mapy dostępności każdej restauracji i małej kawiarni w Paryżu na podstawie źródeł publicznych, dlatego po przyjeździe warto zapytać, a jeśli odpowiedź brzmi nie, do następnej Sanisette albo domu towarowego zwykle jest tylko 5 do 10 minut.

Obszary na obrzeżach 18. dzielnicy na północ od Montmartre, 19. wokół Buttes-Chaumont oraz 20. wokół Père-Lachaise mają mniej Sanisettes na kilometr kwadratowy niż centralny Paryż. Warto zaplanować tam dodatkowy przystanek. Nie udało się znaleźć oficjalnego harmonogramu południowego czyszczenia dla każdej jednostki, dlatego trzeba się liczyć z tym, że obiekt będzie niedostępny po 60 do 70 sekund za każdym razem, a dłużej podczas codziennego gruntownego czyszczenia, które zwykle odbywa się w nocy.