Dostępność Prateru dla wózków inwalidzkich

Prater zaczął jako cesarskie tereny łowieckie i został udostępniony wiedeńskiej publiczności przez cesarza Józefa II w 1766 roku. Dziś park ma dwie wyraźnie odrębne połowy. Wurstelprater na zachodnim krańcu to stały park rozrywki, którego symbolem jest Riesenrad z 1897 roku, a także kolejka miniaturowa Liliputbahn, muzeum figur woskowych Madame Tussauds Vienna i ponad sto atrakcji oraz stoisk z grami. Grüner Prater (Zielony Prater) to szerszy park o powierzchni 6 kilometrów kwadratowych dalej, gdzie Hauptallee biegnie 4,4 kilometra prosto z Wurstelprater do zabytkowej restauracji Lusthaus we wschodnim krańcu.

Dla osób na wózkach wizyta to dwie odrębne wyprawy. Wurstelprater to popołudnie świateł i atrakcji; Grüner Prater to długa przejażdżka Hauptallee. Obie połowy łączy sama Hauptallee oraz sieć utwardzonych ścieżek przez park centralny.

Praterstern to główny punkt wejścia. Ze stacji U1/U2 bezprogowe windy zawiozą cię do strefy wejścia do Wurstelprater; wejście jest otwarte i bezprogowe po utwardzonym podłożu. Z Wurstelprater Hauptallee zaczyna się przy wewnętrznym końcu i biegnie prosto na wschód przez zielony park.

Alternatywne wejścia: tramwaj 1 zatrzymuje się przy Hauptallee od strony południowej, z bezprogowym wjazdem do zielonego parku. Koniec Lusthausu (wschodni przystanek końcowy Hauptallee) jest osiągalny autobusem 77A ze stacji Schlachthausgasse linii U3.

Riesenrad to atrakcja główna. Drewniane kabiny są wystarczająco duże, by pomieścić wózek ręczny, gdy obsługa zostanie powiadomiona w kasie; przejazd trwa od 15 do 20 minut na jedną rotację. Widok ze szczytu obejmuje cały Wiedeń; w pogodny dzień widać Kahlenberg na północy i Wienerwald na zachodzie.

Inne atrakcje dla osób na wózkach z wcześniejszym potwierdzeniem: kolejka miniaturowa Liliputbahn (4-kilometrowa pętla przez zielony park) ma bezprogowy wjazd na stacji końcowej w Wurstelprater; muzeum figur woskowych Madame Tussauds Vienna ma bezprogowe wejście i dostęp windowy. Stoiska z grami wzdłuż osi Praterstraße są bezprogowe od frontu; zmienną jest zasięg, zależny od wysokości stoiska.

Jeśli chcesz spokojniejszą wizytę, przyjdź w popołudnia w dni robocze lub przed 11:00 w weekendy. Wurstelprater jest najbardziej zatłoczony od 14:00 do 22:00 w letnie weekendy.

Hauptallee to najbardziej okazała cecha Prateru: 4,4-kilometrowa utwardzona aleja obsadzona drzewami, która biegnie z Wurstelprater prosto na wschód do Lusthausu. Cała długość jest bezprogowa i wystarczająco płaska dla wózka elektrycznego bez wysiłku. Ławki są rozstawione wzdłuż trasy co 100 do 200 metrów na odpoczynek. Aleja jest popularną trasą do biegania, jazdy na rowerze i spaceru, więc planuj trzymać się prawej strony i sygnalizować wyprzedzanie, jeśli poruszasz się wolno.

Lusthaus we wschodnim krańcu to XVIII-wieczny pawilon cesarski przerobiony na restaurację. Taras i sala jadalna są bezprogowe; autobus 77A zawiezie cię z powrotem na Schlachthausgasse (U3), jeśli nie chcesz wracać całej drogi.

Boczne ścieżki przez zielony park są w większości utwardzone lub mają ubity żwir. Kolejka miniaturowa Liliputbahn okrąża centralny obszar parku; jej główna stacja znajduje się na końcu Wurstelprater, a przystanek pomocniczy jest w środku.

Dostępne toalety są zgrupowane w Wurstelprater w pobliżu Riesenradu i w strefie obsługi zwiedzających. Zielony park ma niewiele toalet jakiegokolwiek rodzaju; restauracja Lusthaus we wschodnim krańcu ma dostępną toaletę dla płacących klientów. Ogród piwny Schweizerhaus w Wurstelprater ma bezprogowe wejście do strefy zewnętrznej, ale wewnątrz są stopnie.

Zaplanuj przerwy toaletowe na początku (Praterstern), w połowie (Lusthaus lub stacja pośrednia Liliputbahn) i na końcu spaceru po Hauptallee.

Metro: U1 lub U2 do Praterstern, głównego węzła przesiadkowego Prateru. Obie linie mają pełny dostęp windowy; perony U1 mają bezpośredni dostęp windowy do strony wejścia do Wurstelprater.

S-Bahn: regionalne pociągi ÖBB także zatrzymują się na Praterstern.

Tramwaj: linie O i 5 łączą Praterstern z Ringstraße i Hauptbahnhof, na większości kursów taborem niskopodłogowym. Linia 1 zatrzymuje się przy Hauptallee od strony południowej parku.

Autobus: 77A łączy stację Schlachthausgasse (U3) z końcem Hauptallee przy Lusthausie.

Dostępna taksówka: zarezerwuj wcześniej dostosowany do wózka van z odbiorem na Praterstern lub przy Lusthausie. Prater ma wydzielone miejsca parkingowe dla osób z niepełnosprawnościami przy Wurstelprater, jeśli przyjeżdżasz samochodem prywatnym.

Zadzwoń do operatora Riesenradu pod numer +43 1 7295430 przed wizytą, aby potwierdzić wjazd z wózkiem, politykę biletu dla opiekuna i ewentualną zniżkową stawkę. Strona internetowa nie publikuje tych szczegółów, a potwierdzenie przy wejściu może oznaczać stracone okno czasowe w godzinach szczytu.

Zabierz wodę i przekąski, jeśli planujesz pokonać całą Hauptallee. Zielony park ma ograniczoną liczbę punktów gastronomicznych między Wurstelprater a Lusthausem.

Odwiedź Riesenrad o zmierzchu, jeśli możesz. Wiedeńska panorama jest najbardziej fotogeniczna w niebieskiej godzinie, a kolejka jest krótsza niż w szczycie dnia.

Adres: Prater, 1020 Wien. Wejście dla zwiedzających: Praterstern (U1/U2/S-Bahn) to główne wejście. Godziny otwarcia parku: czynne 24 godziny (sam park); atrakcje Wurstelprater działają mniej więcej od marca do października z wydłużonymi godzinami latem. Godziny Riesenradu: zwykle od 10:00 do 22:00 z sezonową zmiennością. Wstęp: wejście do Prateru jest darmowe; każda atrakcja ma osobny bilet. Czas do zaplanowania: 90 minut na Wurstelprater i Riesenrad; 2 do 3 godzin na pełen spacer po Hauptallee do Lusthausu i z powrotem.

Sam Praterstern to duży węzeł przesiadkowy: stąd U1 łączy bezpośrednio z Stephansplatz, a U2 z Rathaus. Augarten i Karmelitermarkt są na krótkiej trasie tramwajowej na zachód; manufaktura porcelany w Augarten i sam park Augarten są w większości bezprogowe. Stadtpark i Muzeum Hundertwassera są na trasie tramwajowo-metrowej na południe, oba bezprogowe.