Kortingen voor personen met een beperking in Parijs

De Franse rechten van personen met een beperking zijn vastgelegd in Loi 2005-102, de wet uit 2005 over gelijke rechten en kansen voor personen met een beperking. De wet verplicht openbare gebouwen en culturele locaties om toegankelijke voorzieningen aan te bieden, en veel publiek gefinancierde locaties gaan verder: gratis of gereduceerde toegang voor bezoekers met een beperking plus een begeleider, en voorrang aan de ingang. De Franse term voor deze combinatie is Accès Prioritaire.

De wet zet de basis neer, maar het daadwerkelijke ticketbeleid wordt door elke locatie zelf bepaald. De meeste nationale musea, die worden beheerd door de Reunion des musees nationaux of rechtstreeks door het Ministerie van Cultuur, bieden gratis toegang. Privaat beheerde attracties zoals de Eiffeltoren bieden gereduceerde tarieven in plaats van gratis toegang. Er is geen enkele Parijs-brede pas waarmee automatisch elke deur opengaat, dus plan per locatie.

De wet van 2005 is het juridische vertrekpunt, de pagina's van de locaties zijn waar de daadwerkelijke korting wordt gepubliceerd.

De meeste nationale musea bieden gratis toegang voor de bezoeker met een beperking en één begeleidende persoon. Het Louvre stelt het duidelijk: "Toegang tot het museum is gratis voor bezoekers met een beperking en de persoon die hen begeleidt." Het Louvre geeft ook voorrangstoegang, zonder in de rij te staan, bij de receptie en de ingangen van het museum.

Ditzelfde beleid staat op de websites van het Musée d'Orsay, Centre Pompidou, het Paleis van Versailles, de Triomfboog, Sainte-Chapelle, de Conciergerie en Musée du Quai Branly. Versailles biedt gratis toegang tot zowel het Château als het domein van Trianon voor de bezoeker met een beperking en één begeleider.

Om de korting te gebruiken, gaat u naar de speciale toegankelijke ingang of het loket voor bezoekers met een beperking en laat u uw bewijs zien. In het Louvre is dat de centrale lift onder de Pyramide, de "tube", voor rolstoelgebruikers; in Versailles is dat ingang Door A aan de Cour d'Honneur. U betaalt niet eerst en vraagt daarna om terugbetaling: het ticket wordt gratis aan het loket uitgegeven wanneer het bewijs wordt getoond.

Rolstoelen zijn bij de grote nationale musea meestal gratis te leen. Het Louvre leent rolstoelen, klapstoelen, een multifunctionele rolstoel en wandelstokken met rubberen doppen kosteloos uit. Het Musée d'Orsay en Versailles bieden vergelijkbare leenvoorzieningen. Reserveer op tijd voor grote tentoonstellingen, omdat het aantal leenhulpmiddelen beperkt is.

Sommige attracties in Parijs bieden een gereduceerd tarief in plaats van gratis toegang. De Eiffeltoren hanteert een gereduceerd tarief voor bezoekers met een beperking; ook één begeleider komt in aanmerking voor dat gereduceerde tarief, waarbij het gepubliceerde beleid van de exploitant bepaalt dat maximaal één begeleider in aanmerking komt. De top, de derde verdieping, is om redenen van brandevacuatie niet toegankelijk voor rolstoelgebruikers, dus het gereduceerde tarief geldt alleen voor het bezoek aan de tweede verdieping.

De Notre-Damekathedraal is, wanneer zij open is voor bezoekers, gratis voor iedereen, dus de vraag naar korting speelt niet bij het hoofdbezoek. Het Musée Carnavalet en het Maison de Victor Hugo, beide beheerd door de stad Parijs, bieden als algemeen beleid gratis toegang voor alle bezoekers, dus is er geen aparte korting voor personen met een beperking nodig. De Sacré-Cœur-basiliek is gratis toegankelijk; de koepel is betaald en niet rolstoeltoegankelijk, dus die valt buiten de discussie over de korting.

Disneyland Parijs heeft een Priority Access-programma in plaats van een korting, met een Priority Card die wordt uitgegeven in het stadhuis van het park na overlegging van bewijs van beperking; de standaardticketprijzen gelden, maar de wachttijden bij attracties worden verkort. Controleer het actuele beleid van elk monument op de officiële site voordat u boekt, vooral in de drukke zomerperiode wanneer de regels voor tijdsloten strenger worden.

RATP exploiteert de metro, bus en tram in Parijs. De regeling voor verminderd tarief voor passagiers met een beperking heet Navigo Solidarité en wordt uitgegeven door Île-de-France Mobilités. Deze is alleen voor Franse inwoners; bezoekers die kort verblijven komen niet in aanmerking. Als u in Frankrijk woont met een erkende beperking, kunt u Navigo Solidarité aanvragen via uw lokale Maison départementale des personnes handicapées (MDPH).

Bezoekers betalen in plaats daarvan de standaardtarieven: een los t+ ticket, een carnet van tien of een herlaadbare Navigo Easy-kaart waarop u naar behoefte saldo zet. Er is bij RATP geen regeling waarbij u uw buitenlandse beperkingkaart laat zien en gratis reist. Buschauffeurs zetten de oprijplaat uit voor elke rolstoelgebruiker zonder tariefcontrole aan de voordeur, maar dat is een operationele service bij het instappen in de bus, geen tariefsverlaging.

Een paar oudere metrostations hebben drempelvrije toegang tot het perron maar geen vrijstelling van de poortjes: u moet nog steeds een regulier ticket valideren. Voor luchthaventransfers rekenen Roissybus en Orlybus de standaardtarieven, en ook RER B en RER C hanteren standaardtarieven, waarbij RER B gedeeltelijk drempelvrij is en RER C over het algemeen drempelvrij is bij stations nabij het stadscentrum.

Toegankelijke taxi's in Parijs, zoals G7 Access, Taxi Paris CPAM en een deel van de standaardvloot, rekenen hetzelfde meterbedrag als een gewone taxi. Er is op de taxirit zelf geen korting voor personen met een beperking. De beschermende regel is anders: de meter begint pas te lopen wanneer de rolstoel in het voertuig is vastgezet, dus de tijd die nodig is om de oprijplaat uit te zetten en de vastzetsystemen te bevestigen komt voor rekening van de chauffeur, niet van u.

Het wordt sterk aangeraden om een toegankelijke taxi een dag van tevoren te boeken via telefoon of app voor hoteltransfers en museumbezoeken tijdens piekuren; beschikbaarheid op dezelfde dag in het centrum van Parijs is buiten de spits meestal prima, maar tijdens de spits beperkt. Spreek voor lange avonden uit ook de terugrit tegelijk af met de heenzreservering.

SNCF, de nationale spoorwegmaatschappij, beheert het assistentieprogramma Accès Plus voor reizigers met beperkte mobiliteit, kosteloos in gebruik. Accès Plus is geen korting; het is de boekings- en stationsassistentiedienst waarmee u in de trein komt, met personeel dat de oprijplaat uitzet, u naar uw zitplaats begeleidt en u op de bestemming ontvangt.

Voor tariefkortingen geldt de regel die samenhangt met de CMI-status van de houder. Houders van de CMI met de vermelding invalidité reizen op de meeste binnenlandse SNCF-diensten met één begeleider tegen half tarief, de passagier met een beperking betaalt het volledige tarief en de begeleider betaalt de helft. De korting wordt bij het boeken toegepast wanneer het CMI-nummer wordt opgegeven; buitenlandse bezoekers met een gelijkwaardige nationale beperkingkaart kunnen de toegankelijkheidsbalie van SNCF vragen de korting per geval toe te passen, maar de aanvaarding is ter beoordeling van SNCF.

Voor Eurostar naar Londen ligt het toegankelijke reistarief vast: er zijn twee rolstoelplaatsen per trein, met een vast gereduceerd tarief en een gratis begeleidersticket, te boeken via de toegankelijkheidslijn van Eurostar, niet via het standaard online proces. Reken op 60 minuten op het station voor het instappen, omdat de assistentiemelding vooraf wordt geregistreerd.

De CMI is de Franse nationale beperkingkaart. Er zijn drie varianten en dezelfde persoon kan er meer dan één hebben. CMI stationnement geeft gratis parkeren op toegankelijke parkeerplaatsen in elke Franse gemeente, zonder tijdslimiet; de officiële formulering op Service-Public.gouv.fr luidt "gratuitement et sans limitation de durée toutes les places de stationnement."

CMI priorité geeft voorrangszitplaatsen in het openbaar vervoer en voorrang in wachtrijen; de criteria zijn een invaliditeitsgraad onder 80% met moeite bij staan. CMI invalidité geldt bij een invaliditeitsgraad van 80% of meer, of bij status als categorie-3-invaliditeit in de sociale zekerheid, en voegt recht toe op tariefkortingen bij vervoer en culturele locaties, boven op de prioriteitsvoordelen van CMI priorité.

De kaart wordt uitgegeven door de lokale MDPH en is bedoeld voor Franse staatsburgers of inwoners van de EER met een geldige verblijfsvergunning. Buitenlandse bezoekers die kort verblijven hebben geen CMI; zij gebruiken het gelijkwaardige document uit hun eigen land, zoals een Britse Blue Badge voor parkeren, een Duitse Schwerbehindertenausweis als identificatie, een Amerikaanse disabled-parking placard of een Europese Disability Card als zij die hebben.

De CMI zelf is van plastic en heeft het formaat van een bankpas, met een foto en een nummer; personeel van de locatie wil meestal de voor- en achterkant zien.

De Europese Disability Card is een EU-brede kaart, uitgegeven door deelnemende lidstaten, die tot doel heeft de erkenning van een beperking binnen de EU te harmoniseren voor culturele en vrijetijdsactiviteiten. Frankrijk neemt deel aan de regeling.

De kaart wordt uitgegeven door het land waar u woont en is geldig voor culturele en vrijetijdsactiviteiten, zoals musea, sportlocaties en vervoer naar goeddunken van de exploitant, in het uitgevende land en in andere deelnemende landen. Een Duitse EDC-houder die Parijs bezoekt, kan deze dus gebruiken bij Franse musea waar de EDC wordt geaccepteerd.

In de praktijk is de dekking ongelijk. Het Louvre, Musée d'Orsay, Centre Pompidou en Versailles accepteren EDC's die door deelnemende staten zijn uitgegeven; kleinere gemeentelijke locaties hebben hun baliepersoneel mogelijk nog niet opnieuw getraind. Neem een back-up mee, meestal een doktersverklaring of een nationale beperkingkaart, voor het geval de EDC bij een kleinere locatie niet wordt herkend. Voor bezoekers van buiten de EU is de EDC niet relevant; gebruik de nationale beperkingkaart uit uw eigen land of een doktersverklaring.

Neem twee bewijzen mee, met het tweede als back-up. Het eerste is uw sterkste bewijs: een CMI als u die heeft, of de nationale beperkingkaart of pensioenverklaring uit uw eigen land, of een EDC. Het tweede is een recente doktersverklaring op briefpapier van de arts, gedateerd binnen de afgelopen twaalf maanden, waarin uw aandoening en de noodzaak van een begeleider worden vermeld indien van toepassing.

Een Franse vertaling is bij de grote nationale musea zelden vereist, zoals het Louvre, Musée d'Orsay, Centre Pompidou en Versailles, waar het personeel dagelijks internationale bezoekers helpt en bekende soorten identiteitsbewijzen herkent. Een Franse vertaling helpt bij kleinere gemeentelijke locaties, regionale sites buiten Parijs en op het spoor, vooral bij kleinere TER-stations waar de medewerker misschien geen vloeiend Engels leest.

Neem het bewijs geprint mee, niet alleen op uw telefoon, voor het geval de terminals van de locatie of uw telefoon het document niet aan het loket kunnen tonen. Een gevouwen brief in uw portemonnee is de meest betrouwbare reserve.

Boek online een tijdslot, ook wanneer toegang gratis is. Het Louvre, Versailles en Musée d'Orsay werken allemaal met tijdsloten; "gratis" betekent niet dat u zonder reservering kunt binnenlopen, vooral niet in de zomer. Het gratis ticket voor toegang voor personen met een beperking kan bij de meeste nationale musea via dezelfde online procedure worden geboekt als betaalde tickets, in een aparte categorie "gratis toegang".

Gebruik de speciale ingang voor bezoekers met een beperking in plaats van de hoofdwachtrij; dat gaat sneller, het beleid is daar precies voor ingericht en het recht op voorrang onder Accès Prioritaire is precies daarvoor bedoeld.

Vraag het voordat u betaalt. Sommige medewerkers bij kleinere locaties vragen: "bent u de houder?" en passen de korting automatisch toe; anderen rekenen eerst het standaardticket af en dan moet u zelf om het gereduceerde tarief vragen. De korting is uw recht; de locatie doet u geen gunst.

Neem één papieren back-up mee. Telefoons raken leeg, schermen barsten en de terminals van locaties kunnen buitenlandse QR-codes soms niet lezen. Een gevouwen papieren brief in uw portemonnee heeft al meer bezoeken gered dan welke app dan ook, en weegt niets.